Mentlerde nefsi tezkiye edemeyip günahları kendimden bilmekten kendimi sevemedim demişsiniz. Biraz açıklar mısınız?
O ment şöyle ben kendim Risale-i Nur'dan öğrendiğim kavramlarla tefekkürümü ediyorum. Benim için o kavramlar bir alem olmuş.Belki kapalı bir cümle olmuş olabilir. "Nefsi tezkiye etmeyecez bütün kusurları nefisten hayırları Cenab ı Hakk'tan bileceğiz derken şahsımızla nefsimiz arasını iltibas edip nefsimize adavet edelim derken kemdimize adavet gibi bir vartaya düşmüşüz demek ki." Risalede bir derste nefsi tezkiye etmeyeceğiz yani nefsi temize çıkarmayacağız. bütün kusurları nefisten, muvafak olduğumuz bütün hayırları halkeden isteyen akıl veren kalbi yumuşatan olarakta Cenab-ı Hakk'tan bilmek özetle yapılmadı gereken davranış Hatta üstad "Ben kendimi beğenmiyorum beni beğeneni de beğenmiyorum diyor" Allah'u alem nefsani dünya cihetinde beni beğeneni ben beğenmiyorum gibi kullanıyor. Çünkü istikametli nazarı ve karakteri var üstadın kendi hakkında "maşallah barekallah" dedim bu Said'e manasında yerler hatıralar var. Demk ki kendini beğenmeme değil menfi olarak nefsini ve dünya noktasında ona muhabbet edenleri sevmiyor. Yoksa benim alemimde sahabeden sonra en sevdiğim üstad'dır. Mesela mahkeme de kendini müdafaa ederken Allah'ın mümin bir kulu Dinine hizmet eden bir abdi olarak kendini savunuyor anlatıyor "beni ehemmiyetsiz, vücudundan istifade edilmez, âdi mertebeye sukut ettirmek isteyenlerin yanlışlarını göstermek için derim:" diye girip yeri geldiğinde yaptığı icraatları anlatıyor. ve bunlar Medih değil olanı anlatıyor övgü sena abartı yok Üstad manen kendini seviyor yani anlaşılacağı üzere. İşte bende bunun istikametsiz bir versiyonu olmuşum gibi nefsimden nefret aşırıya kaçıp kalp ve ruhumunda içinde bulunduğu kendime sevgi gösterememeye sebebiyet vermiş mentte de ben bunu iltibas etmişim yanı birbirine karıştırmışım ve kendimde sevecek bir dayanak bulamamaktan bahsetmişim. Cümlede ben belli etmesem de müminin feraseti işte Allah'ın huzurunda sürekli sürekli nefsime hakim olamayıp sufli hallere girdikçe de bu sevgi olacak yerler nefrete bile dönebiliyor ve gerçekten akıbetim noktasında korkuyorum her türlü Cenab-ı Hakk'ın rızasına uygun olmayan ahvali benden südur etmesi beni yakıyor azap veriyor keşke şuan ölseydim de huzurda böyle bir asi İsyankar bir kulluk davranış olmasaydı. Şimdi marifetini öğreniyoruz akıl ruh bir seviyeye çıkıyor her yerden cenab-ı Hakk'a intikal ediyoruz ama cesedimiz nefsimiz; kalb ve ruh dairesine muvafakat edemiyor, nasıl söyleyeyim arada uçurum var. Zaten kendim içinde kurtuluşu şehadette görmem sabitimde flood dua da ölmek istemem de bundan dolayı Belki distimik depresyondan kaynaklıdır veya bu düşünce tarzı uzun zamandır kökleşince belki de bu beni distimik yaptı Allah bilir. Valla bilmiyorum Ahir zamanda gelmekten dolayı çok zorlanıyorum. Hele şu Sosyal medyada o kadar insanı helaka götürecek şeyler varken hala burda devam etmem de ayrı bir sıkıntı , bilmiyorum yaa Neyse gereksiz uzattım Allah cümlemizi affetsin. İmtihanlarımızda suhulet kolaylık versin. Cennet-ül Firdevs'te buluştursun inşallah