AnonimÜstadın ben cemiyetin imanı için dünyamı da feda ettim ahiretimi de sözünde ahireti feda etmeyi nasıl anlamalıyız
Üstad, Konuşan Yalnızca Hakikattir'de Kader-i İlahinin cilveleri ve 28 senedir bu eza ve cefanın izin verilmesini düşünürken "Benim suçum, hizmet-i Kur'aniyemi maddî manevî terakkiyatıma, kemalâta âlet yapmakmış." diyor. Yani burdan anlaşılacak şey sathi bakışta random bir adam derse akşa gelecek ahireti feda edip cehenneme girmeyi istemek veya bunu haşa küçük görmek değil devamında izah ettiği gibi: "Şimdi bunu anlıyorum, hissediyorum, Allah'a binlerle şükrediyorum ki: Uzun seneler ihtiyarım haricinde olarak hizmet-i imaniyemi maddî ve manevî kemalât ve terakkiyatıma, azabdan, Cehennem'den kurtulmaklığıma, hattâ saadet-i ebediyeme vesile yapmaklığıma, yahut herhangi bir maksada âlet yapmaklığıma manevî gayet kuvvetli manialar beni men' ediyordu. " Yani yalnız Rıza-ı İlahiyi düşünüp hiçbir maddi ve manevi makam mevki sonuç, mükafat ahirette ben bu hizmetime bir Cennet bile beklerim gibi bir tavrı Üstad uygun görmüyor. Zaten bu böyle belki nefsinin ve enaniyetin bile kendinden haberi olmadığı o haletleri Cenabı Hakk sürekli imtihanlarla bütün hasselerine, hissiyat ve letaif cisim ruhuna da kabul ettiriyor. Normalde islam fıkhında bu caizdir. Zaten biz avamız sıradan müslümanlar olarak bu tarzda teşviklerle, ibadetlere Allah'ın yolunda hizmetlere kendimizi motive edebiliriz. Ama aynı Rasulallah gibi hiçbir maddi ve manevi ücret beklememiş. Sadece Din-i Mübin-i İslam'ın hakikatını neşretmiş imana çalışmış. Bu noktada da Rasulallah'a tam ittiba etmiştir inşallah Üstad Bediüzzaman Allah kabul etsin Allah ondan razı olsun beni ve mütehayyir birçoklarını bataklıktan kurtardı.