AnonimÖngörüyor olsam zaten bir şey sormazdım. Cevabını bildiğim soruları neden tekrar edeyim. Böyle bir durum boşa söz ve yazı sarf etmek olur. Boşa söz ve yazı sarf ettiğim zamanlar oldu elbet Ama şu anda boşa sarfiyat yapmak istemiyorum. Bir şey sorulduğunda veya Yoruma açık olarak yazıldığında Muhakkak bir istifade olması gerekir. Ya Ortaya bir ilim ya bir hikmet veya bir ibret çıkması lazım ki buradan bir fayda hasıl olsun. Yani insan ya bir şeyin cevabını öğrenmek için sorar bazen de öğretmek için sorar. Bazı sorular vardır aslında sorunun kendisi cevaptır. Soruyu sorarsınız ve muhatabınız tamam der mesele anlaşılmıştır mevzu çözülmüştür başka bir söze Hacet kalmamıştır. Bazı sorular vardır Aslında kibarca bir şeyi istemek anlamına gelir. Çünkü muhatabınızdan bir şey istersiniz Eğer yerine getiremezse ona külfet olur ve talep edenin de itibar kaybına sebep olabilir.. Böyle durumlarda bir şeyi istemek değil de soru sormak edebe ve nezakete daha uygun kabul edilir. Efendimiz sav saadetli hanesinden çıkacağı zaman, Annelerimize "benim hırkamı verin" demezdi. "Hava nasıl hırkamı alsam mı" diye soru sorardı. Annelerimiz anlardı ki Efendimiz hırkasını istiyor.. Bazen de soru sormak muhatabın gönlüne ince bir dokunuştur. Kişi çok büyük ikramlarla hediyelerle ulaştıramayacağı inceliği ve zarafeti bir soruya yükleyip karşıdakine tevcih edebilir. Ama sorunun hakikati ve gerçek manası dilenmektir. Suâl Aslında soru değil dilenmedir. Sâil de aynı kökten gelir her ne kadar soru soran anlamı olsa da kelime kökünün gerçek manası dilenci demektir. Hem dinin hem edebin gereği , dilenciye bir şey verilmeyecek olsa da onu hor görmemek nâhoş muamelede bulunmamak gerekir..
Hubbiyat ·
Yaa kanka öyle bi yazdın ki Ben şimdi burada dilenci mi oldum ev sahibi mi oldum bilemedim. Hem seviyorsun hem inceden biraz pataklıyorsun bizi :))