AnonimSiz yazılarınızda bu işi çok kolay kaymak gibi lokum gibi anlatıyorsunuz. Hani bu işleri bilmeyen biri okusa zannedecek ki hazır kızarmış ekmeğim var üzerine aşktan muhabbetten kaymak sürüp yiyeceğim. Bu işler yazılarda anlatıldığı kadar kolay değil. Isıtan bir şeyden değil yakan bir şeyden bahsediyoruz Bilmem farkında mısınız ?
Ben de aynısını ifade etmek istedim zaten. sevmek başı zor , sonu ise müşkil olan bir iştir. Hafız Şirazi şöyle diyor aşk divanının ilk beytinde; Elâ yâ Eyyühe-sSakî edir ke'sen ve nâvilhâ Ki aşk âsan numûd evvel velî üftâd müşkilhâ (Hâfız Şirâzî) Kurak gönüllere gönül kâsenden aşk ve muhabbet doldur Ey Sâkî. Biz aşkı ilk başta kolay gördük kendimizi bu yola vurduk lâkin sonrasında nice zorluklar ve müşkiller çıktı. Medrese talebelerinden biri diyor ki ; Ayn harfini gerçek mahrecinden telaffuz edene kadar dilim damağım çatladı. Hocam her gün bana 500 defa ayın telaffuzu temrin ettirdi. Nihayetinde buna muvaffak oldum ve en zoru başardım zannederken Kâf harfinin cezimli kalkalesi çıktı. Yani bir kelimenin sonunda Kaf harfi var ve üzerinde cezim işareti var. Ayn harfi telaffuz ederken boğazı çatlatmak gerekiyor. Kâf harfi üzerinde cezm ile kalkale yapınca çatlatmak yetmiyor boğazı patlatmak gerekiyor. Anladım ki ayn telaffuzu daha az zor olan harf imiş. Asıl müşkil olan harf-i Kâf'da durabilmektir.