Küçücük bir meseleyi alıp çekiyorsun uzatıyorsun büyük bir meseleymiş gibi anlatıyorsun. Hani dağ fare doğurdu derler ya seninkisi biraz şuna benziyor fare dağ doğurdu. Bir Buğday tanesini bir buğday tanesi kadar anlat kocaman bir Harmana çevirmeye gerek yok
Ruh yükselmek ve göğü aşıp gitmek ister. Beden kafesinden çıkmak kolay olmadığı için buna muktedir olamaz. Bu sefer içindeki bu aşkın ve heyecanın bir parçasını kalbe düşürür . kalp de mekanları aşıp gitmek ister ama o da geçemez sınırlardan öteye ve Kalp de içinden dışarıya çıkamayan bu coşku ve muhabbeti dimağa düşürür. O da bir kısmını dile düşürür. Dil de bunu telaffuza döker ve telaffuz da kaleme dökmek ister ama birkaç kelime kalmıştır artık elde, Ruha gelen 400.000 Esinti Kalbe 40.000 parıltı olarak düşmüştür. Kalpteki 40.000 parıltının 4.000'i dimağa yansımıştır. Dimağdaki 4.000 yansımadan 400 yakamoz dile vurmuştur. Oradan da 40 dalga vurmuştur telaffuz sahiline.. Ve sadece 4 kelime kalmıştır kaleme. Ama Şair bilir ki kalemden çıkan bu 4 kelime ruhtaki 400.000 fırtınanın bu dar alanda akseden ışıltısıdır. Bir Buğday tanesinden bir harman çıkarmak aslında nakıs kalmaktır. Arif olanlar ve hikmet ehli olanlar Bir Buğday tanesinden 70 harman, 700 harman , bazen 7000 harman çıkarırlar. Tabii onu anlayacak İdrak ve kapasite olması lazım :)