Senin ne düşündüğünü merak ettiğim birkaç konu var ama gerçekten rahatsız etmek istemediğimden kaç gündür yazamadım. (Rahatsız olursan hiç cevap verme, öyle anlaşalım) Benim yıllardır anlamaya ve barışmaya çalıştığım konularda sen o kadar ilerdesin ki (iyi ki de öylesin, bunu kesinlikle kıskançlıkla söylemiyorum). Mesela insan bu kadar zor bir çocukluk geçirse bile çocuk sahibi olmayı düşünebilir mi? Biz kendimizi koruyamadık, bu çocukları nasıl koruyacağız? Bir de babalarımız bizi çok kırdılar, bunun olmayacağının da hiçbir garantisi yok :( Sen de en az benim kadar gerçekçi bir insansın, bu konuda ne düşünüyorsun?

Kırrıko · yanıtladı · 5 ay

öncelikle burası bir soru-cevap sitesi olabilir belki ama burada biriyle uzun yıllardır arkadaşlık ediyormuş gibi muhabbet ediyor olmak benim için çok güzeldi. öyle hissettim ve dün kendime dedim ki, muhabbet ettiğim o arkadaşım kayboldu, sanırım onu özledim. yıllar önce twitter'da böyle bir şey yazmıştım. "biz; biraz çocuk, birazda zavallıydık aslında. hep eksik kaldık bir insana bir tanrıya hatta bir gazoz kapağına bile geç kaldık inanırken" dile getirmiş olduğun gibi, çok zor bir çocukluktu. kendimi tanımaya başladığım andan itibaren hep bir kız çocuğum olsun istedim. yani bir çocuğum olsun diye değil. birinin hayatına dokunmak, yaşayamadığım her şeyi ona vermek için belki de. kalbimle, ruhumla, tüm benliğim ile istedim. 41 yaşında baba oldum. bir kız çocuğum var. bütün geçmişi, zorlukları, çocukluğumu, kızımın bir tebessümüne feda edebilecekmişim gibi hissediyorum hep. sözü çok uzatmadan, kafanı şişirmeden sorunun cevabı net olarak "kesinlikle düşünebilir" olmalı. sende eksik kalan ne varsa, onunla tamamlanacaktır. ben buna inandım, inanmaya devam ediyorum. "bizi çok kırdılar, biz onları nasıl koruyacağız" soruları çok gerçekçi ve düşünürken çok can acıtıcı olsa da, insan yinede ; güzel olana, güzel gördüğüne inanmak istiyor. umarım ve dilerim öyle olur.