AnonimKelimelere senin kadar hakim olamadığım için cevabının beni ne kadar mutlu ettiğini çok istesem de anlatamam. Ben senin yazdıklarını okudukça seni bir şekilde tanımış oldum ve gerçekten arkadaşım kadar yakın hissettim (hatta etrafımdaki insanlardan bile daha yakın). Ancak düşündükçe beni tanımadığın için bir yabancı olarak seni rahatsız ediyor olmaktan çekindim (iyi ki bu siteye üye olmuşsun da seni rahatsız edebilmişim :)) Hayatlarımız bambaşka aslında ancak çok ortak deneyimimiz, çok ortak üzüntümüz olmuş. Sen yine de hep bir adım ilerdesin (iyi ki de öylesin), hep daha iyi anlamışsın hayatı ve insanları. Hem daha iyi anlamışsın hem de daha iyi anlatmışsın. Ağlayabilmişsin de, ben hep içime ağlamışım, içimde göller okyanusa dönüşmüş, boğulma noktasına gelene kadar uyanamamışım. O yüzden senin düşüncelerine çok değer veriyorum, ben henüz ulaşamadım senin gibi nirvanaya ancak doğru yolda olduğumu umuyorum. Bir insanın kızı olması ayrıcalıktır derler ya, ben de gerçekten öyle olduğunu düşünüyorum. Tüm kalbimle dilerim ki çok çok mutlu olsun, sağlıklı ve huzurlu bir hayatı olsun. Babası da başından hiç eksik olmasın. Belki henüz farkında değildir ama senin gibi bir hayat rehberi olduğu için çok şanslı :)
çok incesin, teşekkür ederim. onur duydum. hakkımda böyle düşünülüyor olması çok güzel bir his. rahatsızlık söz konusu değil, lütfen. istediğin zaman yazabilir, sorabilirsin. "ortak üzüntüler" ifadesi ne kadar sert görünüyor olsa da, ne kadar da güzel bir ifade aslında değil mi ? herkes kendi hikayesini yazıyor, bir başkası çıkıp herkesinkini yazmaya çalışıyor. o hadsizliği biraz ben yapıyorum sanırım :) anlatımlar ; insan hikayelerinin içinden bir yerden koparılmış ve yazılmış gibi duruyor. ben diyorsun, sen diyorum. benden diyorum, aslında daha çok senden. böyle böyle ilerliyor. umarım ve dilerim güzel bir baba olurum. bu mucadeleyi kalbimi ortaya koyarak veriyorum :) var olan tüm güzel düşüncelerin yaşamın tam kalbinde var olmasını diliyorum senin için.