peki o depresyon yaşadığınız süreçte öğrendiklerinizi gerçekten unutmamak mümkün mü. hem tekrar yaşamaktan korkmak hem de o girdabı, nasıl çıktığını, akıl sağlığının nelere mal olduğunu ve ona giden yolları unutmamak.. kendime pekçok söz verdim. unutmamak istiyorum, o derinlik de gitmesin istiyorum, ama acıtmadan, tekrar içine almadan, bilmiyorum mümkün mü.. bir de ikinci deneyim hakkında, ben terapide ilginç şekilde güven meselesinden çok anlamlandırmaya takılmıştım. yani ben ne kadar anlatırsam anlatıyım terapist iç dünyama ve meseleye tamamen hakim olamayqcağı için, kendi dünyasından algılar ve yönlendirebilir. beni anlattıklarımın sınırıyla ve kendi algısıyla farklı bir gerçekliğin içine çekebilir, büyütebilir onu. o zaman doğru olan nedir, hakikat nedir vs. anlam problemimi iyice büyütmüştü. ki kendi deneyimimde de benzer bi durum yaşadım yani terspiyle hiç yapmayacağım bir şeye cesaretlendim, doğru muydu yanlış mıydı bilmiyorum hâlâ arada sorguluyorum. en son, öyle olsa dahi, akli temeller, bununla birlikte inancımla bariz çelişik bir durum oluşturmaması ve hayatın gidişatındaki akışın içinde kabul edip, niyete inanarak ve Allahın vesilesi sayarak teslim olmuştum..

Feyza Betül · yanıtladı · 1 ay

“unutmamak” derken aslında o dönemden ne öğrendiğimizi, nasıl başa çıktığımızı ve neleri geride bıraktığımızı hatırlamaktan söz ediyorsanız, evet; bunlar genelde bizimle kalır. Hatta psikolojik desteğin önemli katkılarından biri de budur. Kişi yaşadığı süreci yeniden anlamlandırır, farklı bir çerçeveden bakmayı öğrenir ve kendisi için işe yarayan baş etme yolları geliştirir. Dolayısıyla ileride benzer bir dönemle karşılaştığında, elinde daha önce edindiği deneyim ve beceriler olur. Tabii bu, bir kez terapi alıp toparlanan birinin hayatı boyunca bir daha depresyon yaşamayacağı anlamına gelmez. Bazen ortada çok belirgin bir neden yokken bile genetik yatkınlık ya da biyolojik etkenler yeniden çökkünlük hissini tetikleyebilir. Ama kişi kendisini ve kendi süreçlerini daha iyi tanıyor, neyin iyi geldiğini ve zorlandığında ne yapması gerektiğini biliyorsa, yeniden toparlanması çok daha kolay olabilir. Biraz gribe benziyor aslında. Hayatımızın belli dönemlerinde hepimiz grip olabiliriz. Önemli olan hiç grip olmamak değil; olduğumuzda kendimize nasıl bakacağımızı ve nasıl iyileşeceğimizi bilmek. Psikolojik süreçlerde de benzer şekilde, yaşadığımız zorluğun tekrar ortaya çıkması her şeyi başa sardığımız anlamına gelmez. Diğer soruya gelirsek: