Anonim"Umutlandıracak bir şey" değil "gereksiz ümit verecek" demiştim. Her görüşme olmama riskini barındırır. Olmayacak muhtemelen vurgusu kimi zaman kendisini gerçekleştiren kehanete dönüşebilir. Güven meselenize dair kendi veçhemden (severek evlenmiş ancak sevgiye rağmen evliliğin yürümeyeceğine kanaat getirdiği için kendi iradesiyle boşanmış bir erkek) bakışımı paylaşayım. İlişkiler karşılıklı vaatler ve sunulanlar üzerine kurulur. Cinsellik hususu da bu kapsamdadır ve her ilişki için önemlidir. Ekonomik imkan, çocuk sahibi olma, ev-iş dengesi, hayat yükü paylaşma vs diğer pek çok genel kabul gören husus sayılabilir. Bunlar pek çok ilişkide verilen ya da varsayılan genel vaatlerdir. Eksikliği de soruna sebep olabilir. Bir de her ilişkide olmayan vaat ve sunulanlar vardır. Bence derin bir duygusal ilişki ve arkadaşlık bu kapsamda. Bu tarz arayışlara sahip olan kişinin işi daha zordur. Sayıca fazla gelen başarısız denemeler aslında arananın nadirliğindendir. İlişki içinde karşılıklı vaatler/sunulanlar zamanla değişir. Bu doğaldır ama kimi zaman mutsuzluğa da yol açabilir. Bu noktada, genel vaatler/sunulanlar üzerine kurulan ilişkilerde tarafların (helal veya haram dairede) alternatiflere gitmesi ihtimali bence daha yüksek oluyor. Çünkü sunulanın alternatifi mevcut. Daha nadir bulunan vaatler/sunulanlar üzerine kurulan ilişkilerde ise durum böyle değil. Çünkü ortada yeri kolay dolabilir bir muhatap yok. Eşsiz bir ilişki kurulmuş. Mutsuzsan emek vermen düzeltmen gerek. Kendi tecrübemde, evliliğim kötü gittiğinde alternatif değil evliliği düzeltme peşinde koştum. Üstelik -sizin deyiminizle- mağarada değil tam aksi bir sosyal çevre içindeydim. Boşanma sonrasında da genel beklentileri karşılayan ikinci bir evlilik zor bir ihtimal değildi. Kendi beklentilerimi karşılayan bir ihtimali aramayı tercih ettim. Dolayısıyla benim için "güven" aslında karşı tarafla eşsiz bir ilişki kurmaktan geçiyor. Anladığım kadarıyla siz zaten genel değil kendi beklentileri olan birisiniz. Bu beklentileri karşılayan birisi denk geldiğinde bahsettiğiniz güven sorunlarınız inşallah anlamsız hale gelecektir. Çünkü zaten öyle bir ilişki bulmanın zorluğunu siz zaten tecrübe ediyorsunuz emin olun karşı taraf da kıymetini bilecektir. Ek bir kısa not, mağarada yaşamış birisi mağaradan çıkınca gözü kamaşabilir. Gün yüzü görmüş bir insanın gözü daha az kamaşır. Güven, karşı tarafı kısıtlama ihtiyacı duymamaktır. Karşı taraf gerekli sınırı zaten koyar.
Katkınız için teşekkür ederim genel olarak katılıyorum, son paragrafa yönelik şunu daha net ifade etmem gerekir sanırım, ben de birini eve kapatıp bir 'denetçi' olmayı kastetmiyorum mağara derken, bahsettiğim şey dışsal baskı hiç değil, içsel ahlak ve otokontroldü, kendi kalbini mağaralaması gibi. ki birine şüphem varsa kısıtlama ihtiyacı hissi gelirse baştan yuva kuramam zaten. Yani ben bekçilik yapmayayım, karşımdaki insan zaten nerede nasıl durması gerektiğini bilecek ağırlıkta olsun. Bunu söylediğimde bazılarının aklına 'telefon karıştıran, soruşturan, kıskanç, kontrol delisi, paranoyak biri' geliyor; çünkü daha önce bu uygulamada bu sığ yorumlara maruz kaldım,o sebeple o kısmı açmak istedim. 'güven aslında karşı tarafla eşsiz bir ilişki kurmaktan geçiyor, çünkü alternatifi yok' müthiş bir ifade, çok katıldım. ama haliyle bu da başlarken olan bir duygu olmamış oluyor, ben başta aradığım ve yok diye iletişime açık olmadığım için belki de o hissi yakalayamıyorumdur, bilmiyorum.