Herkesin zihni gerçekten farklı çalışıyor. Ben sanal alemden bir kişiye niyetimi belli eden bir mesaj gönderecek olsam, diğer ihtimaller elendikten sonra yazmışım hissiyatı vermemek adına, öncelikle uzaktan izleyip adım atmaya karar verdikten sonra takip + yazma sürecini kısa sürede gerçekleştirmeyi tercih ederdim. Düşününce bu halde karşı tarafa güdüsel hareket ettiğimi hissettirebilirim. Düşünülüp yazılmış olduğunu göstermek adına, sizin dediğiniz gibi, bir süre gözlemlendiğinin hissettirilmesi daha makul duruyor. Ama çok beklersem de tereddüt ettiğimi hissettirip mutsuz ederim gibi geliyor. Madem güvenmiyordun, niye etkileşime karşılık verdin dediğiniz kısma katılamadım. İlgimi çektiniz ama ek bir güvenceye ihtiyacım var demeniz gayet makul bir durum. Referansı olan herkes ilginizi çekmek zorunda değil ama ilginizi çeken herkeste referans arayabilirsiniz. Görüşülen kişinin daha sonra nasıl davranacağı sorusu çok zor. Erkek olarak adım atmakta beni en çok zorlayan hususlardan biri diyebilirim. Olmadığında beraber adın anılacak kısmı da benzer belki ama burada evlilik görüşmesinin ayıp olmadığını oturtmak gerekiyor sanırım. Görüşmek üzere ilk mesajdan ilgimi belli ettiğim bir kişi mesajıma dönüp 10-15 mesaj sonra cevap vermekten vazgeçti. Elbette kimse cevap vermek zorunda değil ama henüz tanışma kısmındayken fikrini değiştiren neydi, gerçekten süreç iki kişi arasında kaldı mı gibi sorular zihnimi kurcalamıştı. Daha da ilginci bu kişi beni arkadaşlıktan da çıkartmadı ve paylaşımlarımı izlemeye devam etti. Erkekler ve kadınlar arasında kazanacak-kaybedecek bakışınıza da katılmıyorum. Takip istekleri ya da etkileşim alan bir erkek olarak ben de neler kaybedeceğimi ciddi şekilde göz önünde bulunduruyorum. Karşıma çıkan kadınların neler kazanacağını düşündüğünü de görebiliyorum. Bu benim için ilgi çekici değil, itici bir durum oluyor. Yalnızca kaybetme korkusuna odaklanması da benzer bir durum olur sanırım. Sonuç olarak, benim onun hayatına girecek olmamın bir kazanç tarafının olduğunu da görebilmesi lazım. Bunu söylerken pasif bir moda meylediyor değilim. Tam aksine, ilgimi açıkça ortaya koymaya da gerekirse ikna etmeye de hazırım. Ancak kazanç-kayıp düşüncesi iki taraf arasında bir dengede olmalı.

Feyza Betül · yanıtladı · 2 ay

Herkesin zihni 'gerçekten' farklı çalışıyor. terapi eğitimlerinde terapiste şu çok vurgulanıyor gerçekten; onun için bu ne demek onu açığa çıkar ve 'varsayma'. insan ilişkilerinde temel ilke muhtemelen, karşıdaki eyleme ve cümleye karşıdakinin verdiği anlamı bir şekilde öğrenebilmek. 'kimse cevap vermek zorunda değil ' iletişime başlamadan önce evet, sonrasında ise örnekteki şekilde kapatmak saygısızlık. Böyle düşünüyorum ama bu düşüncenin de getirdiği bazı katılıklar ve zorluklar oluyor tabi. mesela twde instada samimi olmadığım ama meslekten okuldan vs bazı arkadaşlarla da takipleşiyorduk, önce normal yorum yaptılar mesela normal yorum yaptım falan sonra rahatsız edici açık bir ifade olmasa da üstü kapalı rahatsız edici şekilde devamlı ve sık etkileşim yorum mesaj geldiğinde bir başkasına yaptığın gibi cevap vermemezlik yapamıyorsun çünkü artık tanıdığın bir muhatabın olmuş oluyor, başta cevap vermek bir şekilde bu iletişime izin vermek olmuş oluyor çünkü. sonra hesabı kızlardan oluşan bir hesap yapmaya karar verip 'yakın arkadaşlarımdan oluşan bir hesaba çevireceğim mesleki hesap açarsam takipleşiriz inşallah' diye paylaşım yaparak insta ve tw tüm karşı cinsi çıkarmıştım. Bu da muhtemelen çok makul bir çözüm değildi ama bir yandan da başlanmış bir iletişimi karşıdaki yüzde yüz kanıtlayabileceğin bir sınır ihlali yapmıyorsa kesmenin yolu nedir bilmiyorum ben, çünkü şöyle durumlar oluyor; iki anlama gelebilecek imalı ifadeler söylüyor, böyle bir iletişimi sürdürmek istemiyorum dersem ben yanlış anlayan taraf ilan edileceğim ama bir yandan da bu ikili ifadeler çok fazla sürüyor ve iletişimi sürdürmek istemiyorum. benim bulduğum yolda zihnim rahat ve en azından bekarlık sürecinde sınır çizerken işe yarıyor kökten çözüm getirmiş oluyorum ama ilerisi için daha işlevsel ve sosyal hayat için uyumlu bir yolu da olmalı erkekler ve kadınlar arasında mutlak ve çok keskin bir ayrıma gitmek istememiştim aslında,sadece patolojik eğilimlerden ötürü bilimsel çalışmalarla bildiğimiz erkek dürtüsellik eğilimi ve kadın kaygı eğiliminin bu dinamiklerde gözle görülür bir etkisi olabiliyor bence. karşı tarafın davranışlarını okurken bu eğilim olasılığının farkındalığı anlamayı kolaylaştırabilir. bunu iyi bir şey olarak da söylemiyorum bu arada, gayet patolojik bir eğilim haline gelebiliyor kimi zaman kimisinde. Bu karşıdakinin sahip olduğu güzellikleri (kazancı) görmemek değil de olayları okurken o kazancın kendisine ait olabileceğine inancın daha az olması, kötü durumların meydana gelebileceğine daha olasılık vermek gibi. Bir söz vardır ya erkeklerin yüzde 80i düşen bir uçağı kurtarabileceğine inanır diye :) ben pilot olsam bile yine de kriz anı daha iyi bilen bir pilot var mı diye bakmak ilk aklıma gelen olur çünkü düşerse ne olacak bunun sorumluluğunu üstlenebilecek miyim inancı çok daha otomatik ve hızlı geliyor. tabiki her kadın ve erkekte böyle değildir ama bir popülasyon olarak bu eğilimi yüzde 50 50 paylaşmıyoruzdur karşı cinsle diye düşünüyorum.