Aslında kendimi çekmeden beklentilerimi ifade ediyorum ama duymamak daha kolay geliyor sanki. Benden her daim yönlendirme bekleyen birisinin beni nasıl mutlu edeceğini bilmediğini düşünüyorum. Yani demek ki yeterince tanımıyor. Bu da yeterince çaba harcamadığı anlamına geliyor. Bir de zaten ben her an onu yönlendirecek halde de olamam ki. Karşı tarafın mutlu etmesi de mi bu kadar çabayla gelecek? Ben yük alıyorum o da almalı sanki.
tabiki haklı bir isyan var; her an rehberlik etmek romantizmi de tüketiyor.,ama 'beni yeterince tanımıyor, demek ki çabalamıyor' çıkarımına bir soru işareti koysam? Belki de ikinizin 'çaba' tanımı birbirinden farklıdır. Senin için çaba, 'ihtiyaçları gözlemleyip kendiliğinden inisiyatif alması' iken; onun için çaba, 'hata yapmamak için sana sorup, senin söylediklerini yapmaya çalışması' olabilir. Bu onun seni sevmediğini değil, sadece ilişki kurma dilinin ve inisiyatif alma becerisinin seninkinden farklı (ve daha zayıf) olduğunu göstebilir belki de. sizi ve onu tanımadığım ve yeterli bilgim olmadığı için olasılıkları değerlendiriyorum. Bazen 'Beni anlaman için daha çok çabalaman lazım' gibi cümleler, ne yapacağını bilemeyen partnerler için çok soyut kalır ve donup kalmalarını hatta belli savunmaya geçmelerine sebep olur. Bunun yerine, 'şunlar şunları yapınca haliyle dinlenmeye ihtiyaç hissettim, hafta sonu planı sende olsun, senin beni de tanıyarak nasıl bir plan yapacağını merak ediyorum' gibi tamamen görev devreden bir iletişim denediğinde sence sonuç alır mıyız