Bir arkadaşıma sorduğumda cevapsız bırakması aslında kapatmamış olabileceğini gösteriyor demişti. Yani bir gün duygu durumu ya da fikri değişebilir ve bana etkileşim vererek ikinci bir "şans" verebilir. Kendi yaşanmışlıklarından çıkarımı. Paylaşımlarımı takip etmeye devam etmesini bu bağlamda değerlendirmiştim. Aslında içimde biraz justify etmeye ihtiyaç duydum. Benimle iletişim kurmak istemiyorsa aramızda neden bir bağ bırakıyor? Neden kesip atmıyor? Çünkü ihtimali sıfıra indirmedi (mi?). Ben bahsettiğiniz muğlak/imalı iletişimleri kestirip atmak yerine sönümlendirerek bitirmeyi tercih ediyorum. Mention varsa like atıp bırakmak gibi vs. Erkeklerin bunu anlamayıp daha ısrarcı olması daha muhtemel sanırım. Benden adım beklediğini ima eden durumlarda ise laf arasında "ben ilgimi karşı tarafta şüphe bırakmayacak şekilde ifade ederim" gibi bir şeyler diyerek ilgimin olmadığını dolaylı yoldan ifade etmeye çalışıyorum. Bu da sizin için çok uygulanabilir bir çözüm değil. Zaten bazı şeyler de çözümsüzdür. Ortalamada kadınların daha korumacı erkeklerin daha yayılmacı olması gibi bir varsayımı kabul ediyorum. Dediğinizi de bu bağlamda okudum. Kendimi bu yayılmacılığı daha dizginlenmiş birisi olarak görüyorum. Uçak düşse ne yaparım? Kriz anlarında nihayetinde işi ele alabilecek benden daha uygun birisi var mıdır sorusunu sorsam da ilk anda inisiyatifi alma içgüdüm devreye giriyor. Daha sonrasında ne yaptığımı ancak çevremdekilerin anlatmasıyla kısmen hatırladığım ama krizi gayet iyi yönettiğim durumlar mevcut. Bu güdüsellik karşı cinsle ilişkide iyi bir şey mi? Zannımca, bir noktada evet. Erkeğin bu içgüdüleri kadına güven veriyor. Bunların zayıflığı da tedirgin hissettiriyor. Feminen-maskülen dengesi. Ama yüksek kültür düzeyince bu güdülerin törpülenmiş olmasına dair de ciddi bir beklenti de var gibi görüyorum. Aksi sanki yabanilik/medenileşmemişlik olarak algılanıyor. Kültür ile tabiatımız arasında bir gerilim var gibi. Bu ifadeleri erkeğin kadından beklentisine uyarlarsak da sanırım kadının feminenliği ile barışık ama bunun esiri olmaması gibi bir noktaya denk düşüyor. Kadının feminenliği erkeğin tabiatını gerçekleştirmesini mümkün kılıyor. Evet, kadın ikna edilmek isteyebilir. Evet, nazı çekilmelidir. Bununla birlikte karşısındakine dair ilgisini de hissettirebilmelidir. Tamamen edilgen bir konumda kalmamalı gibi. Biraz Jung mu okusam?

Feyza Betül · yanıtladı · 2 ay

ilk olayla ilgili ben de sizinle benzer düşünürdüm ama ben mutlaka sorardım açıkça niye böyle davrandığını. (belirsizliğe tahammülsüzlük de literatürde kaygı ile ilişkili bu arada :)) Sizi sormamaya iten neydi mesela, ya da sormuş muydunuz? yani sönümlendirmek daha medenice olabilir de kesip atınca o netlik hızlıca sağlanmış oluyor ya konforlu ve daha net geliyor sanırım. Bu konuda bir erkeğin fikrini almak istediğim bir durum var, çünkü karşı taraf ne anlıyor merak ediyorum. bugün olan bir durum ama tikel bir durumdan ziyade sosyal medyada iletişimde sık olan ve cevabı bilmediğim örüntülerden biri bu o yüzden fikir alma ihtiyacı hissettim, mesela bir süredir paylaşımlarımı takip ettiğini bildiğim adı soyadı fotoğrafı olan akademik bir kimliği de olan reel ama hakkında tek bir paylaşım bile bulunmayan biri betül hanım merhabalar, günaydın diye bir mesaj attı mesela. daha önce fav dahil en ufak bir karşı etkileşim vermediğim biri. benim zihnim otomatik şunu düşünüyor: farklı ciddi bir durum içinse mesaj bence ana mesajda da söylenir ya da cevap gelmezse ikinci bir mesajda söylenir o yüzden bunun karşı cinsten bir iletişim talebi olma olasılığı daha yüksek ve eğer öyleyse hiç bilgi alamadığım için zaten tanışmayacağım. Günaydın mesajına cevap yazmak da tanışma düşünmediğim bir durumda iletişim başlatmak olur. Hem karşıdakinin kendini açıkça ifade etmesine sebep olursa bu sefer durup dururken reddedilmiş olur tatsız bir durum o yüzden hiç cevap yazmamalıyım (yani yine çok net olmalıyım fikri) bunun genel bir prensip olduğunu düşünür kişisel algılamaz geçer diye düşündüm. ama bir yandan da kimliği bu kadar net bir insana herkese selam yazan anon hesap muamelesi yapmak ve dahası kimliği belirli bir hesabı görmezden gelmek gibi de bir durum. siz yerimde olsanız ne yapardınız? (normalde bu kadar net anlatmayı etik problem görürüm de buralardaysa ne düşündüğümü görmüş olması da iyi olur düşünerek açık açık yazdım) Diğer konu güdünün törpülenmesi ile kastedilene göre değişebilir bence. o güdü güven verdiğinde tercih edilir kaygı tetiklediğinde edilmez. tehlike karşıda ama o benim yanımda bu güdüyle konumlandığında haliyle iyi bir şey ama kendine ya da bana zarar verebilecek bir yerde de konumlanabiliyor. oyun, sigara vs bağımlılığına düşme, hızlı araç kullanma, masum birinin korunması gereken bir durum yoksa gurur gibi sebeplerle biri ile tartışıp kavgaya karışma, öfkesini dizginleyememe vs hepsi dürtüselliğin kötüye kullanımı aslında ve bence bu kadar törpü de beklenmeli, bunlar bizim kaygıyı kötüye kullanmamız gibi bir yerde her şeyin fazlalığı problem son paragrafınız zaten güzelce özetlemiş. son cümlede şeyi fark ettim trabzona yolculuğa çıkmadan önce jungiyen psikodrama diye bir kitap alacaktım orada kafa dağıtmak için okurum diye ama unutmuşum.... üzüldüm şuan :) orada da role play ler ile anima animus vs deneyimletiliyor çok keyifli bence, karşıma çıkarsa böyle bir psikodramaya da katılacağım size de önermiş olayım bu vesileyle