Belki özel soru fakat terapist olarak kendi terapi sürecinizden geçtiniz mi ya da bu konuda ne düşünüyorsunuz? ben bir depresyon südecinden geçince bunun ne kadar önemli oldugunu tekrar anladım. oradan öğrendiklerim başkalarını da anlamak için mihenk taşı oldu . tabii götürdükleri belki daha fazla ya da bu bir anlamlandırma biçimi bilemiyorum ama hissetme anlama kapasitesini inanışmaz değiştiriyor. ama bunu yaşamayan psikologlar varsa mesela nasıl yürütüyorlar bu mesleği

Feyza Betül · yanıtladı · 1 ay

Terapötik sürecin başarısını belirleyen faktörlere baktığımızda; terapistin beceri ve bilgisi, kullanılan yöntem, danışanın motivasyonu ve en temelde kurulan terapötik ittifak öne çıkıyor. Bu ittifakın kalitesinde ise terapistin kendi öznel deneyimi ve içgörü kapasitesi oldukça önemli ​Öznel deneyimi iki açıdan ele alabiliriz: İlki insanın kendi varoluşsal veya psikolojik acısıyla temas etmiş olması, ikincisi ise o koltuğa bir danışan olarak oturup terapi sürecini bizzat deneyimlemesi. Kendi adıma, geçmişte yaşadığım derin ve yıpratıcı bir depresyon süreci bana insan ızdırabının ağırlığını, çaresizlik hissini ve o karanlığı içeriden anlama imkânı verdi. Bu yaşantı karşımdaki insanın acısını sadece bilişsel düzeyde kavramamı değil onu duyumsayabilmemi ve kapsayabilmemi sağlayan çok güçlü bir şey gerçekten ​diğer tarafta ise bir danışan olarak terapi koltuğuna oturma deneyimi var. Kendi terapi sürecimden geçmemiş olmamın mesleki pratik açısından bir eksiklik olduğunun farkındayım ve bu yöndeki değerlendirmeleri çok haklı buluyorum. Bir yabancının karşısında en kırılgan yanlarını açmanın, savunmaları bırakmanın ve oradaki terapötik müdahalelerin kişiye içeriden nasıl temas ettiğini doğrudan tecrübe etmemiş olmak, o deneyimsel alanı eksik bırakabiliyor. Bu koltuğa oturmak ciddi bir cesaret ve yüzleşme istiyor; benim için de hâlâ oldukça zorlayıcı ve direnç barındıran bir eşik. Yine de danışanın o koltuktaki savunmasızlığını ve yaşadığı direnci tam da bu çekincem üzerinden anlamaya çalışıyorum; ancak bunun kendi mesleki ve kişisel yolculuğumda üzerine eğilmem gereken açık bir alan olduğunun da farkındayım.