AnonimYazının temel tespitlerine katılmakla beraber vardığı sonuçlara katılmadım. O yüzden daha bilgili birisinin yorumunu merak ettim :) Aşinalığa yönelim dürtüsü etrafımda sıkça dillendiriliyor. Bu benim de gözlemim. Ailede görülen karşı cins, eşte arananlara ciddi şekilde etki ediyor. Daha az dillendiriliyor olsa da bence yoksınluk üzerinden de benzer bir durum oluyor. Bu da bazen çok görünür oluyor. Otorite veya sevgi eksikliğinde olduğu gibi. Ama bazen daha subtle ortaya çıkıyor ve insanın farkına varması güç oluyor çünkü öyle bir yoksunluğun farkında bile olunamıyorken karşı tarafa bu sebeple düşmüş oluyorsun. Evlilikte mükemmel bir uyum olmayacağı vs zaten bence çok açık. Ama romantizmin "değiştirilmesi" gereken bir yaklaşım olması argümanına katılmıyorum. Aşinalık veya yoksunluk bizi birisine yaklaştırıyorsa bu ilişkiyi sağlıklı düzeyde farkındalık üzerine inşa ettiysek neden sorun olsun? Romantizmin temeli birbirimize çok da mantıkla açıklanamayan çekimse (ben böyle anlıyorum) bu aşinalık ve yoksunluk aslında bizim içgüdüsel çekim araçlarımız ve ihtiyaçlarımıza doğru bizi itiyor. Elbette ki sağlıksız yerlere iterse frene basmalıyız ama her zaman da fren gerekli değil bence.
Feyza Betül ·
öncelikle estağfirullah, benimkiler de bilgi değil fikir, teşekkür ederim hem fikrimi sorarak gösterdiğiniz nezaket için hem de paylaşım için. 'mantıkla açıklanamıyor olması' ifadesine 'tartarak verilen bir karar değil güçlü duyguların yönlendirmesi' anlamında katılıyorum ki bence bunu kastediyorsunuz, bence de olması çok güzel bir şey, ama 'mantıkla açıklanamıyor olmak' mantıksız olması anlamına gelir bazen ki bence siz de sağlıksız yerlere gidebilir diye bunu kastediyorsunuz. Yani katılıyorum size :). özetle zarar vermiyorsa ve çekim varsa nedeni nasılı çok da şey değil sanırım