Ben akıl ve zihin yoluyla yani bilgi seviyesinde iletişim ve etkileşim kurmak konusunda beceri sahibi değilim. Biriyle aramızda bir temas ve etkileşim olacaksa bu en azından kalp seviyesinde olacak ki ben gönlümü onun gönlüne denk düşürebileyim ve içimdeki muhabbet ve harareti karşı tarafa yansıtayım. Yani fikri mülahazalar ile yol alamıyoruz o sahada bir ilerleme olmuyor hatta bazen iş muhalefet ve münakaşaya doğru sürüklenebiliyor. Karşımdaki kişinin yazar çizer gibi bir vasfa haiz olması şart değil. İnceliğe ve zarafete meyyâl bir gönül sahibi olması ve biraz da talepkâr olması kifayet eder. Aşk ve muhabbet motifleri ipek, kadife ve saten kumaşlar üzerine nakş edilirse mânasını bulur ve göz kamaştırır. Çadır bezinin üzerinde bu motifler ziyan olur. Zaten ince bir nakkâş çadıra o motifleri işlemez. Bakıyoruz kumaşlara vasfı uygun kumaş denk gelince taşıyanı önemli değil. İster demircinin çırağı olsun ister şehzadenin uşağı.. Tabii mûsiki önemli Bu kadar yüksek dereceli ateşin olduğu hararetli ortamda çalışan kişiye arada serinletici bir şerbet ikram etmek insaf gereğidit.

Ef. · yanıtladı · 2 ay

İnsana bütün kapılar ancak aşk ve muhabbeti nisbetinde açılır. Muhabbetin bittiği yerde ihlâs da biter, samimiyet de, fazîlet de, gayret de. Muhabbetin canlı olduğu bir gönülde her şey canlıdır; ibâdetler, güzel hasletler, sadâkat, teslîmiyet ve ebedî huzur... Onun için her şeyden evvel gönüllerde muhabbet, nûru hiç solmayan bir güneş gibi sarsılmaz bir kıvamda ve kalıcılıkta olmalıdır. Aksi takdirde mum misâli tükenen muhabbetler; insanı da tüketir, güzellikleri de. Bir genç, padişahın kızının kapısına gelmiş ve kendisinin ona âşık olduğunu söylemişti. Haber, padişahın kızına iletilince hanım sultan kapıya gelip gence; «–Al şu bin dirhemi de; bir daha bana da, sana da zarar verecek böyle bir şey söyleme.» demiş. Genç vazgeçmeyince; «–Öyleyse iki bin dirhem al!» teklifinde bulundu. Nihayet pazarlık on bin dirheme varınca, genç, kabûl etmiş. Bu durumu gören padişah kızı; «–Sen beni nasıl seviyorsun ki, gözün para-pul ile kamaşıp beni görmez oldu. Beni benden başkasına tercih edenlerin cezası nedir biliyor musun?» deyip ardından sevgisinde samimî olmayan ve dünyalığa mağlûp olan genci huzûrundan tard etti. Bu hâli duyan bir ârif şöyle dedi: «–Ey insanlar! Bakın dünyada sahte sevgilerin başına neler geliyor! Ya Hakk’ı sevdiğini iddiâ edip de ondan başkasına yönelenlerin başına âhirette neler gelmez ki...»” Bu kıssa da gösteriyor ki, insanın hayatı, aslında baştan sona gerek mecâzî gerekse hakikî aşk açısından devamlı muhabbet imtihanları ile doludur. Çünkü muhabbet; hem yaratılış sırrımız, hem de yaşayış hikmetimizdir.