AnonimDedikodu kelimesi belki laf arasında biraz hafif ve tatlı gibi gelebilir ama gerçek mânâsını tefekkür ettiğimizde çok ağır bir kusur ve günah olduğunu anlarız. Yani Öyle ki ondan daha Öteye bir kusur isnadı ancak yalan isnadı olabilir. Birine sûreten yalancı demek veya ona bir yalan İsnat etmek sende İman yok demektir hakikatinde. Yani bu tip edebi kusurlar muhatapta olsa da söylenmez. Eğer onda öyle bir şey yoksa o zaman zaten iftira olur o daha da tehlikeli. Bundan dolayıdır ki her tekkenin girişinde Edep ya hu yazar . Sizin bile bu sayfanızın girişinde Sanırım öyle yazıyordu edep ile gelen lütufi ile gider. Yani ne demek burada her çeşit ameli kusuru hoş görebiliriz tolere edebiliriz bağışlarız Hatta muhatap o kusurundan dolayı mahcup olmasın diye ona lütuf ve ikramda bile bulunabiliriz. Ama edepsizlik yaparsanız o zaman tard edilirsiniz.
Ef. ·
》》Meseleye kendi penceremden baktığımda; hayatta karşımıza çıkan, bazen gözümüzü tırmalayan kelimeler veya pürüzlü tavırlar aslında birer 'bileme taşı' gibidir. İnsan, kendi duruşunu ve ölçüsünü sadece kusursuz ortamlarda değil; tam da o pürüzlerin arasında sınayarak biler. Bazen yanlış tınlayan tek bir söz, bize nasıl durmamız gerektiğini öğreten bir nirengi noktasına dönüşür. Vaktiyle işittiğim güzel bir misal vardır: Tıpkı hat ustalarının talebelerine ilk derste kusursuz yazmayı değil, kamış kalemi edeple tutmayı öğretmesi gibi... Kalem doğru tutulmadan yazılan en güzel harf bile kabadır; ama edeple tutulan kalemin elinden çıkan minik bir eğrilik, o esere can verir.. ✨️