Anonim》》 Ma'lûmu âliyeniz, Arap Lisânında bâblar (kalıplar) vardır. ve bu kalıplar fiilleri farklı mânâlara taşırlar. تَفَعُّل (Tefe'ul) kalıbı da bunlardan biridir. Bir fiil bu kalıba girince o fiili planlı ve bilinçli yapmayı ifade eder. فكر fikretmek düşünmek تفكّر (tefekkür) planlı ve bilinçli olarak düşünmek عمد amede , kasdetmek تعمّد teammüd bilinçli ve planlı kasdetmek Bir kişi birine kızıp o anda onu kasden öldürse bu amden öldürmek olur. Farzedelim 10 sene ceza yer. Ancak bir kişi birine kızıp da sonra oturup plan proje yapar ve onu planlı ve projeli bir şekilde bilinçli olarak öldürürse bu teammüden öldürme olur ve 20 seneden başlar. Bir kişinin elinde bir varil su olsa ve bahçedeki çiçekleri sulamak için tüm varili bahçeye devirse bu suyu sarf etmek olur. Yani suyu rastgele harcamak olur. Fakat varilden her çiçek için belli ölçüde su alıp götürür onun dibine dökerse o zaman bu tasarruf olur yani planlı ve bilinçli harcamak olur. Frezya 3 bardak su Menekşe 2 bardak su Lâle 1 bardak su Zambak 5 bardak su Gül goncası 7 bardak su Yasemin 4 bardak su Nergis 9 bardak su Ve sarmaşık 33 bardak su şeklinde dökerse her çiçeğe ihtiyacı olduğu kadar su vermiş olur ve hem suyunu da planlı sarf ettiği için hepsini zayi etmemiş olur işte bu sarf değil tesarruf olur. ( Türkçede tasarruf kelimesi biriktirmek gibi galat anlamda kullanılıyor olsa da doğru lügat anlamı budur) Bu izahata binâen ; عشق ve تعشّق kalıbını da aşık olmak ve planlı ve bilinçli aşık olmak şeklinde tercüme edebiliriz. Her ne kadar uygulamada aşk fiilinin teaşşuk kalıbı olmasa da lügatte böyle bir anlam vermek mümkündür. Taaşşuk uygulamada olmaz çünkü o zaman aşk değil ticaret gibi bir şey olur. Hesaplı kitaplı bir eylem olur. Insan denize atlarken hesap kitap yapamaz ki kendini bırakır ve artık düşeceği anı bekler. Düştükten sonra da ne kadar batıp gömüleceği onun elinde değildir ve bunun hesabını yapmaz Velev ki yapsa da hesabı tutmaz. Bundan dolayı pratikte bu kalıp mümkün değildir ama lügatte anlamı olduğu için biz pratikte de olabileceğini varsayalım. Ve hem kendimize hem seyircilere hem dinleyicilere ve ilgi alanına giren herkese şu soruyu tevcih edelim ; Biz aşk mı istiyoruz ? Yoksa taaşşuk mu ??? Gönlümüzü aşk ummanına yelken açmış o heyecanlı macerada mı görüyoruz ? Yoksa denizde umarsızca yelken açıp keyf edelim ama karadan da tamamen ayak kesmeyelim modunda mı görüyoruz ? Sadece Aşk gemimiz olsun ve hep denizde sefer etmek isterim mi diyoruz ? Yoksa james bondun aracı gibi denizlerde seyr ü sefer etsin ama istediğimiz zaman yani tuşa basınca hemen tekerlekleri otomatik olarak açılsın ve karayı da turlayalım mı diyoruz ? Gördüğünüz üzere soruları kendime sordum. Ve kendim bu sorulara elbette cevap vereceğim.. Ama yazıyı okuyan kişi sorulara kendini muhatap kabul edip cevap verirse o da serbesttir bir sakıncası yoktur.. Ves-Selam
Çiçeklerin suyla olan o adil münasebetinden 'taaşşuk'un o hesaplı iklimine uzanan bu tefekkür; aslında modern zamanların o 'kontrollü, garantili ve maskeli' sevdalarına indirilmiş en zarif darbedir. James Bond'un o karada ve denizde giden arabası misali; hem bir bağın içinde görünüp hem de en ufak bir sarsıntıda hemen kendi konforlu ve bencil alanına kaçmak, kalbin kendi kendini dolandırmasından başka nedir ki? Bu derin suallerinizi kendinize tevcih ederken, müsaadenizle ben de bu aynada kendi kalbimin konumuna bakayım; Benim hayat felsefemde belirsizliklere, yönü şaşmış rüzgarlara ve taktiksel oyunlara yer yoktur; adımlarımın net, zeminimin berrak olmasını isterim. İşte tam da bu yüzden, benim 'netlik' arayışım, sizin bahsettiğiniz o 'taaşşuk'un hesapçı dünyasını tamamen reddeder. Taaşşuk; içinde plan barındıran, arka kapısı olan, garantici ve dolayısıyla özünde samimiyetsiz bir belirsizlik taşır. Oysa hakiki aşk, tam da benim o aradığım berrak netliğin kendisidir. Maskesizdir, hesapsızdır, hilesizdir. İki insanın birbirine hiçbir gizli ajanda gütmeden, dürüstçe ve olduğu gibi yönelebilmesidir. Benim dünyamda teslimiyet; bir savrulma veya belirsizlikte kaybolma hali değil; tam aksine, niyetin ve kalbin o en net, en yalın halidir. Misal, tezhip yaparken biliriz ki; bazen fırçayı tamamen kendi iradenizle hareket ettiremezsiniz. Siz sadece ona bir yön verirsiniz ve boya o kağıdın üzerinde kendi asil akışına bırakır kendini. Fırçayla ortaya koyduğumuz o tahrirler hiçbir zaman cetvelle çizilmiş gibi hatasız, milimetrik ve soğuk olmaz; çünkü o, insan elinin o sıcak ve samimi kusurunu taşır. İşte kalp de böyledir... Onu korumak için cetvelle çizilmiş gibi kusursuz planlar yapmak, o ilahi akışı ve fırçanın o zarif teslimiyetini yok eder. Kalbi korumak için yapılan her plan, onu sahicilikten ve o insanı güzelleştiren samimi kusurlardan uzaklaştırır. 'Aşk mı, taaşşuk mu?' diye açtığınız bu asil parantezde; benim gönlüm her daim o hesapsız, taktiklerden uzak, dürüst ve berrak olan yoldan yanadır. Zira kalbi korumak için yapılan her plan, onu sahicilikten biraz daha uzaklaştırır.