Düşünmek, tasavvur etmek, ve tahayyül etmek sûretlerin değil saf manânın birbiriyle buluşması ve etkileşime girmesidir. Âşina ruhlar ve berrak kalpler bunu çok yüksek derecede hissedebilirler..

Ef. · yanıtladı · 3 ay

"Eli çizdiği halde kalbine nezaket yerleşmeyenler var" demiştim; sizde diyorsunuz ki: "Çünkü onlar sadece 'suretlerle' (şekillerle) uğraşıyor. Oysa gerçek düşünmek ve tahayyül etmek, suretlerin değil saf mananın buluşmasıdır. Gerçekten 'düşünen ve saf manayı tahayyül eden' (yani işin ruhuna eren) berrak kalplerde ise o sanat, içeride nezakete dönüşür." şeklinde idrak ediyorum yorumum isabetli midir?