Elbette o muhabbetin demlendiği gönül safâ üzere olmalıdır. Gönül safâsını giderecek küçük bir parazit veya hafif bir bulanıklık muhabbetin demindeki tazeliği götürür. Geçenlerde bir kitaptan bahsedecek iken kalp safâm gidince yazıyı kenara koydum Hani diyordu şair Hangisi bilmyorum Bendeniz de olabilirim :) Yayıldın Ey nâzenin râyihâ O ruhefza geceden yâdigâr hulûskar nefestin rûhuma zülüf tellerine dağıldı rüzgâr, lâl olduk hemaheng sükûtla Rikkati serenatla sarıp da kutla âsude izlerin kaldı son heceye merdümdîde gözlerin geceye
Ef. · yanıtladı
Gazzâlî, kişide muhabbetin mevcudiyetini gösteren işaretlerden bahsederken sevgiyi; kökü yerde, dalları gökte, meyveleri dilde, organları da gönüllerde bulunan bir ağaca benzetir. Bu engin ve şümullü sevgi insanı sevdikleriyle dostluğa, onlara yardımcı olmaya, canıyla, malıyla ve diliyle sevdiklerine zarar vermekten sakınmaya yöneltir. Hayatta sevgi boşluğunu dolduracak ve onun yerini tutabilecek başka bir şey gösterilemez. Sevgi; açlık ve susuzluk gibi sürekli doyurulması gereken bir olgudur. Yunus Emre’nin dediği gibi: 'Sevgi gelince bütün eksiklikler gider.' Paylaştığınız o şiir ister size ait olsun ister bir başkasına, kalemi de hissi de büyüleyici derecede başarılı... Şairinin ruhunu tebrik etmek gerek.✨️