AnonimYokuş başına geldiğinde Bodrum’u göreceksin, Sanma ki sen Geldiğin gibi gideceksin, Senden öncekiler de Böyleydiler, Akıllarını hep Bodrum’da bırakıp gittiler. ( Cevat Şakir Kabaağaçlı) Halikarnas Balıkçısı olarak bilinen yazar-şâir yaklaşık 1 asır önce bir suçtan dolayı idam edilecekken cezası sürgüne çevrilir ve Bodrum'a gönderilir. O zamanlar Bodrum ücra ve tenha bir kasaba. Milas'tan Bodrum'a gidecek araba yolu yok. Ancak binekle veya yaya olarak gelinebiliyor ve kalebent cezası almış olan mahkum da günler süren bir yolculuk sonunda Bodrum'a ulaşıyor. Yol boyunca yeşilin farklı farklı tonlarına selam vererek gelen mahkum, denizle karşılaştığı yokuş başına gelince adeta çargâhtan ferahfeza makâmına süzüyor gönül nağmelerini.. Bir insan yeşilden bu kadar mı güzel geçiş yapar maviye, Yeşilin bütün tonları ile vals ederken nasıl da nâzenin bir edayla kucaklıyor maviyi.. Yazarın olağanüstü betimlemeleri adeta kasabanın bakir tabiatının ve güzelliğinin ötesine geçmiştir. Arapçada ism-i tafdil diye bir kalıp vardır ve bir sıfatı bu kalıba koyduğunuz zaman daha- en- anlamları verir. Örneğin ; Kebir büyük demektir. Ekber daha büyük en büyük anlamına gelir. Kübra ise müennes için kullanılan kalıptır. Kebir , Ekber , Kübra Fâdıl , Efdâl , Fudlâ Alî , A'lâ , Ulyâ Denî , Ednâ , Dünyâ İşte bu izâhâta binâen; bâkir/ bâkire sıfatının ismi tafdili yoktur. Çünkü mantık olarak böyle bir anlam çıkarmak mümkün değildir. Bir şey ya bakirdir ya değildir, daha bakir veya daha bakire gibi bir kelime telaffuz edilse de mânâ olarak karşılık bulmaz. Farz edelim ki biz bu kelimeyi zorlayarak ismi tafdil kalıbını türettik. İşte o sıfat ancak o yıllardaki Bodrum için kullanılabilirdi. Bâkir , Ebker, Bükrâ Örneğin ; Bodrum-u Bükrâ Ressamın dahi el dokundurmadığı kusursuz bir tablo misâli. Yazar "mavi sürgün"de kasabanın bakirliğini yani bükrâ oluşunu kendi iç aleminden süzülen tasvirler ile betimliyor. Düşünün ki ; Gün ağarırken denizin dalgalarının ufuktaki kızıllıktan kor ateşler kopararak evinin sahiline buselik makamında vurduğunu tasvir ediyor. Bodrum kasabasının bu bakirliği 2000'li yıllara kadar devam etti.. Ondan sonra hem tabiat hem renkler hem çevre büyük bir bozguna uğradı. Sadece cisim değil isim bile ifsâda uğradı ve Bodrum oldu Bedroom. Ben 90'lı yılların sonlarına doğru Bodrum'da bulundum.. O yıllar Fikret Kızılok'un İstanbul'dan yani ağırlıklı olarak yaşadığı ve sanatını icrâ ettiği Kadıköy , Feneryolu, Moda, Çatalçeşme gibi semtlerden elini ettiğini çekip Bodrum'a yerleştiği yıllardır. O dönemlerde üniversite öğrencilerinin bir çoğunda yaz dönemi çalışmak harçlığını çıkartmak , yeni sezona mali hazırlık yapmak gayreti ve iştiyâkı vardı. Bizim de okulumuz işletme tabanlı ama turizmle ilgili bazı ihtisas dersleri olduğu için o sahaya yöneldik. Yani okulun son yıllarıydı ve yaz dönemi bir yerde çalışıp hem para kazanacak hem de iş hayatını tanımaya çalışacaktık. (To be continued) (sayfa doldu önümüzdeki günlerde devam ederim inşallah)
Estağfirullah, kusur ne kelime... Bir niyete tam hakkını vermek, kelamı tehir etmeyi değil, ona gösterilen hürmeti simgeler. Bahçenin kıyısında kalmayıp içine girmeye niyet etmenizden ve o bahçenin cömertçe serilen çiçeklerini dinleyecek olmaktan ancak memnuniyet duyarım. Ben de bir süredir zihnimi ve vakti tamamen kuşatan imtihan maratonumun, yoğun ders tempomun ve zihni meşguliyetlerimin telaşındaydım. Şairin dediği gibi; 'Gayret bizden, hikmet Hak'tan, Sabır ile demlenir her bir zaman...' Bu sebeple ben de bir müddet kendi içimdeki sessizliğe ve derslerimin başına çekilmek durumunda kaldım; mahzurunu ve mazeretimi hoş görün lütfen. Tahdit edilmemiş ama sonu o zarif hafızanızla nihayete erecek olan bu uzun soluklu hikâyenizi, Fikret Kızılok’lu o Mavi Sürgün yıllarını ve bahçenizden dökülecek diğer tüm narin yaprakları sükûnetle ve büyük bir merakla bekliyorum...