Attığım şiir hakkında
şiiri birkaç kez okudum ve her okuyuşta farklı bir dizede durup düşündüm, gerçekten çok emek verildiği belli. başından sonuna kadar hakim olan o dünya ile hesaplaşma ve ardından gelen sessiz kabulleniş duygusu bana çok net bir şekilde geçti.. gözlemlediğim kadarıyla kelimeler de tesadüfi seçilmemiş sanki.. sulak tarla, yaz yağmurları, menekşe bahçeleri gibi imgelerle şiirin dokusu sürekli canlı tutulmuş diye düşünüyorum. en çok da yürek hokkasında son sözü yazacak mürekkep kalmadı dizesindeki o tükenmişlik hissi ile şiirin sonlarındaki yetiştim, geldim ve yerleştim derken gelen o ferahlık arasındaki tezatlığa bayıldım. biraz ismet özel havası aldım ama özentilik değil asla hafif tarz olarak sanki.. ama o tarzdan sıyrılan yanlarda var baya.. yani bayıldım ne diyebilirim bu kadar güzel bir şey beklemiyordum... alelade bir şiir beklemiştik, yetenekli bir şair değil... çok anlamam, bu işin erbabı değilim ama okurken yer yer gülümsedim, kaşlarımı kaldırdım :) kim yazmış diye merak ettirdi yalan yok... kaleminize sağlık