İngilizceden sonra hangi dilleri öğrenmek makbul aga, spesifik bi hedef vs yoksa
çok çok iyi ingilizce öğrenmenin yerini hiçbir şey almıyor. o düzeye gelmediysek ikinci dilin bile faydası çok olmaz. çok iyi ingilizce öğrenirseniz de zaten, tüm latin ve germen dillerinden sürekli kelime almış bir hibrit dil olduğu için, diğer bu dilleri gramer olarak çözerseniz bu dili öğrenmiş olursunuz sanıyorum. örneğin fransızca bir kelimenin ingilizce'ye geçmemek gibi bir geçmişi yok. belki zamanla kullanımdan düşmüş, örneğin 19. yüzyıl romanlarında kalmış, ama muhakkak var. ingillizce ne kadar çok kitap okursanız bu kelimeleri o kadar fazla alıyorsunuz(bizim arapça ve farsça kelimeler gibi). bu noktada kontekst çalışmak gerekiyor. güncel türkçe bu kadar zengin bir dil değil ne yazık ki(kelime haznesi açısından güncel batı dillerinin de gerisinde), öğrenirken eski türkçeye başvurmak gerekiyor. misal, "bir yere fiziksel olarak varmak", "bir hedefe erişmek", "belli bir miktar-hacim kazanmak" anlamında biz ezcümle "ulaşmak" kullanırken gâvur arrive, reach, attain vs gibi kelimeleri kullanıyor. hâlbuki evvelden biz de fiziksel olarak ulaşmak için "vasıl olmak" diye ayrı bir şey kullanıyorduk misal. memodern türkler olarak bu kontekstler zihnimizden çıktı. bu, dili konuşacak kadar kullanmamıza ya da kalem oynatmamıza, en önemlisi de ciddi metin okurken detayları anlamamıza engel olan majör bir detay. mevcut türkçe bizi çok daha fazla yuvarlak ve genelgeçer düşünmeye itiyor. ingilizce gibi hibrit-pratik bir dili bu anlamda da sıkı öğrenmemiz gerektiğini düşünüyorum. zira ingilizce latin-germenden alırken bu farkları yine gözetmiş ve o şekilde kullanmaya devam etmiş. bunları alıp yerleştirdikçe komşu dillere olan yatkınlık da artıyor bence. soruna gelecek olursak ben almanca seçtim. ama almancaya çalıştığım nispette ingilizceye de çalışmam gerekiyor zira diğer dilleri ingilizce paralelinde ve gözetiminde öğrenmenin pratik açıdan çok faydalı olduğu zannına kapılıyorum.