Anonimkalmak ve birinin en çok seni sevmesi bence diğerlerinden üç-beş tık daha zor. çünkü birini severken acı cekmezsin genelde. ama başka bir kişinin olağandışı sevgisine yön verememek çok çeşitli acılara sebep olabiliyo ve buna engel olamayabiliyosun. gitmek için de her an bahane bulabiliyor insan, yeter ki yeterli sebepler olsun ama kalmak için yeterli sebep de olsa bunu yapmak istemek için realitedeki durum ile beyninin duygusal bölümleri daha çok münakaşaya giriyor. daha çok yoruluyo kalmak isterken. yeniden başlamak da zor gibi görünebilir ama tutacağı yası için bir mühlet tanıdıktan sonra kişi kendini iyileştirmek ve acısını dindirmek adına her türlü yönteme başvurmak için kendini adapte edebilir hayata. çünkü insanoğlu mobildir. en iyi işlevi budur. senin düşüncelerini de çok merak ediyorum.
güzel bakış açısı, benim için kalmak daha zordu hayatımın bir döneminde. şu an gitmek daha zor. her şey için olabilir bu arada bu, insanı konfor alanından çıkmak her halükarda bir teste tabi tutuyor. yine benim için sevmek daha zor. insanların çok sevilesi yanları olsa da beynimde sanki bir imposter yaşıyor. kendimi çoğunlukla unloveable bulduğum gibi başkasını da bulurum. kulp takmak değil söylemek istediğim şey, sadece sevemiyorum birini. mantığım mutlaka önüne geçiyor. dolayısıyla olumsuzluklarını görmeye başlıyorum. diğer soruya cevabımsa devam etmek. hayatım boyunca yeniden başlamak istemem elbette ama yeniden başlıyor olmanın kendi içinde taşıdığı bir umut var. o umudu taşıyor olmayı seviyorum. ama devam etmek benim için çok zor olabiliyor, gerekli motivasyonum yoksa devam etmek için bir sebep de görmüyorum sanırım. böyle.