Anonim · 2 ay

Sevilmemek gerçekten yıpratıcıymış bu yaşımda bunu deneyimlemiş oldum. Hayatta hep kendi sevgim bana yeter, sevgisiz kalsam bile bunu çok önemsemem diye düşünürdüm. İlk defa bu kadar sevilmek istedim sanırım, ya olmazsa düşüncesi içimi sıktı. Terapide hissettiğim duyguyu açıklamam istendiğinde çoğunlukla cevap veremiyorum. Bu defa o duygunun şekli vardı. Ama zamanın ve hislerin geçmesi de bir nimet diye düşünüyorum. Yoksa ki halimiz ne olurdu.

tilki, · yanıtladı · 2 ay

tabi ki unutuluyor, külleniyor ne bileyim ilk andaki kadar şiddetli hissedilmiyor. sevilmek de sevmek de nasip işi. ben buna inandım. bir de sanırım koşullara bağlamamak lazım. sevgiler birbirinin yerini tutmaz elbette ama her sevgi de aşk gibi tutkulu olacak diye bir şey yok. şu an böyle düşünüyorum yani.