Anonimben dişilliğinden utandırılarak kurslara verilip zorla kapatıldığım bir evde büyüdüm. her zaman kalbimde iman vardı o yüzden zorla da olsa başıma örttüğüm örtüyü çıkarmak hiçbir zaman istemedim. Allah'ı ve dinini bir kadın olarak nefsime ağır gelen noktaları olsa da sevdim. zamanla ailem hatasını anladı, mecburen birbirimizi affettik ve kadınlığımla barıştım. örtümü yük gibi görmeyi bıraktım. kendimi ve dişilliğimi sevdim, erkek onayı aramayı azalttım. sizin gibi bir hesap karşıma çıkınca da gerçekten çok mutlu oldum. çevremde sizin gibi bir müslüman kadının olmasını çok isterdim, sizinle sohbet edebilmeyi ve fikirlerinizi daha uzun uzun dinleyebilmek beni çok mutlu ederdi. ancak tweetlerinizi ve buradaki yanıtlarınızı okumak bile gerçekten yalnız olmadığımı hissettirdi ve bu yüzden çok mutluyum, belki çok uzun da olsa sizinle sadece fikir alışverişi yapmak sohbet etmek ve bazı konularda düşüncelerinizi duymak istedim. çok uzun olacak, hızlı yazıyorum umarım çok karışık anlatmam fikirlerimi ve siz de müsait bir vaktinizde yanıtlayabilirsiniz<3 öncelikle ben büyürken çevremde en çok konuşulan konulardan biri erkekler ve romantik ilişkilerdi. hiçbir zaman bana anlatılan kadın erkek dinamiğinden memnun değildim ama insan özellikle küçük yaşlarda anlatılanlardan ister istemez etkileniyor ve bilinçaltına işliyor. bence kadınların erkekler tarafından beğenilme isteğini en çok böyle ortamlar ve yersiz konuşmalar tetikliyor. ben hiçbir zaman çok güzel bir kadın olmadım. 20li yaşlarımda yüz hatlarım oturdu, kendimle barıştım özgüvenim enerjim yerine geldi. bunun üstüne daha çok süslenmeye, makyaj yapmaya başladım ve kendimi zaman zaman sorgular oldum. ben güzellik sektörünü antifeminist bulsam da makyaj yapmayı antifeminist bulmuyorum. özellikle dışarıdan nasıl gözüktüğünü umursamayan ve ayetteki tesettür anlayışına birebir uyan imrenerek baktığım kadınların evlilik ve erkekler konusundaki gerçek fikirlerini duyunca giydiğimizin bizi ne feminist ne de antifeminist yapmadığına ikna oldum. bu konuda sizin düşüncelerini ne de çok merak ediyorum. burada sizin güzel ve ilgi gören bir ksdın olduğunuz yazılmış bahsetmek haddime mi bilmesem de beni düşünmeye itti. erkeklere hiçbir zaman güvenmenizin mümkün olmadığını yazmışsınız. ben de aynı fikirdeyim ve hayatımda bu konuda gittikçe yalnızlaşıyorum. ancak ilgi beklemediğimi, karşı cins tarafından beğenilme isteğimin olmadığını hiçbir zaman söyleyemem. onay arayan bir insan değilim. özgüvenliyim, kendimden eminim ve kendimi objektif bir şekilde kabullenip seviyorum. bazen bu çok şiddetli olmasa da beğenilme isteğimin sebebi küçüklüğümden beri dış görünüş konusunda diğer kızlardan geride olmam mı diye düşünmeye başladım. siz büyürken güzel bulunan bir insan mıydınız? bu durum sizi nasıl etkiledi ve bugünki fikirlerinizin şekilldendirilmesinde herhangi bir şekilde etkili oldu mu merak ediyorum. çook karışık oldu ama kafam da çok karışık cevap verirseniz unarım biraz toparlayabilirim😭
Zaman ayırıp bunu benimle paylaştığın için teşekkür ederim ve geç cevap yazdığım için özür dilerim. Kendini çok güzel ifade etmişsin ve çok güzel bir şekilde olayı yönetmişsin aslında. Kendini iyi okumuşsun. Etrafındakiler ile denklemi oturtmuşsun. Beğenilme isteğin tamamen hormonal olarak sağlıklı olduğunu gösteriyor. Bunda aşırı olmadığın ve kendi değerini düşürmediğin sürece bundan daha normal bir şey yok. Buna hiç takılma lütfen. Ben, evet küçüklüğümden beri nazar alan biriyim. Uzuuun uzun ifade etmek isterdim ama açık açık buraya yazmak da istemiyorum. Kadınıyla erkeğiyle insanlar sadece bakmaz bir de sık sık dile getirerek bunu bana hatırlatır. Bende de aşırı ilgi almaktan artık kusmak gibi bir durum söz konusu. Yemek yemek gibi bir olay. Azı aç bırakıyor çoğu kusturuyor işte. Kesinlikle bugünkü fikirlerimin şekillenmesinde çok etkisi oldu. 1 Dış görünüşüm yüzünden erkeklerin daha kibar kadınların daha kaba davranması. Ben, erkek olan arkadaşlarımın vücudum hakkında yaptığı yorumları duyana kadar erkekler ile daha iyi anlaşırdım. Kız arkadaşlarım daha azdı. 2 Şehvetle bakılan bir obje gibi hissedip vücudumu sürekli kapatmak, duş alırken vücudumdan rahatsız olmak, kendimi aç bırakarak yağ kaybı ile meme ve kalça küçültme çabalarım... 3 Babam sürekli etrafımdaydı bu sebeple. Her zaman gözetimindeydim. Beni hiç sıkmadı veya engellemedi ama sürekli ona bağlı yaşadım. Hala daha böyle başka şehirde yaşamama rağmen. Bu da ben de özgürlüğüme düşkünlük yarattı 4 Güzelliğin kadının değerini ve bir yere girdiğinde nasıl karşılanmasına sebep olduğunu tecrübe ettim ve bundan rahatsızım. Sonuna kadar da feministim en başta bu sebeple. 5 Çok kere siber taciz olayı yaşadım. Üniversitede mahkemelik olacak kadar büyük bir vaka geçirdim. Çoğunluğu erkeklerden oluşan bir bölümde okudum ve sınıfımdaki erkeklerin hep teklifleri ile reddedilince yaptıkları şerefsizlikler ile uğraştım Bütün bunlar beni sürekli teyakkuzda olan ve karşı cinse güvenmeyen birisine dönüştürdü haliyle. Öyle yani.. muhabbet ederiz ne zaman istersen yaz🩷