AnonimŞu duvarın ardında Gülistan var deseler. O'nu görmesem de iki alâmetinden bilir ve hissederim. Gülistan'ın alameti oradan buram buram gelen gül rayihası ve bülbülün gönlü delip geçen figânıdır. Gül ; bülbül âh u zâr ettikçe yapraklarını açar ve rayihâsını coşturur. Gül açılıp göz kamaştırıcı güzelliğinin ışıltısını (süheylâyı) izhâr edince ve buram buram rayhasını kurak gönüllere ulaştırınca ; Bülbül daha da coşar ve acı acı figân etmeye başlar. Melâ' Cizirinin susuzluğu gibi ; Newâ yâ mutribü çengî Figân âvéte herçengî Wera saqî hetâ kengî Meşûyin dil ji viî jengî Heyâtâ dil meyâ baqî Binoşin dâ bi muştaqî Elâ yâ Eyyühe-s Sâqî Edir ke'sen we nâwilhâ Çalgıcının (bülbülün), çalgı (gönül sazı) nağmeleri seretan yıldızına ulaştı. Ey sâqî (kevser şarabının sahibi gül) , Ne zamana dek gönlümüzü böyle paslı ve kurak bırakacaksın.. Bırak aşk ile içelim gönülleri dirilten bu ebedi aşk şarabından. Kadehi dolaştır Sâqî , herkese sun. Bana da ver o'ndan (gülün göz kamaştıran ışıltısı süheylâdan ve gönülleri mest eden kokusundan)
Süheyla ·
Hocam sizin şairanelik benim hesapta boşa gidiyormuş gibi gelmeye başladı