Size şunu sormak istiyorum. İllaki sizin de aklınıza geliyordur. Biz bir din üzere doğduk, hamdolsun İslama ama başka bir din üzere doğsaydık da onu haklı çıkaracak şekilde şekillenebilirdi zihnimiz. Böyle bakınca her şeyi delillendirerek, gerçekten iman etmiş olmam gerektiğini teyit ederek yaşamak adına daha fazla düşünüyorum. Ama düşündükçe de delilsiz, kendimiz öyle ikna ettiğimiz için iman ettiğimizi düşünüyorum. Çünkü ben konfor alanımdayım. Sorularım cevaplanmadı diye de bu dinden çıkmıyorum. Çünkü epistemolojiye dair sorular. Bir şeyi gerçekten ne kadar bilebilirizr dair. Dinler tarihi dersleri aldım ama bir dine onun içinde olan biri olarak bakmak; bunu sadece İslamda yaşadım. Diğer dinlere bak aslında en iyisi islam cevabı vermenizi istemiyorum. Aslında daha hakkı görürsem ona geçerim, ben gerçekten kalben ve zihnen kaniyim demek de sıkıntılı bir duruş diye biliyorum. E bunu diyemiyoruz. Hiçbir şeye yüzde yüz inanmam mümkün değil ama inanabildiğimin max haliyle kaniyim diyorum ama bu da yeterli değil gibi. Çünkü yaş aldıkça tecrübem arttıkça insanlara, aklıma, düşüncelerime daha az güveniyorum. Ben karşıma ne gelirse gelsin yine İslamı seçeceğim demek de tassup oluyor. Ama bunu mu dememiz gerekiyor?

Süheyla · yanıtladı · 3 hf

Müslüman anne babadan doğup hak dine inanmanın bizde oluşturduğu soru işaretlerini çok güzel bir şekilde açıklamışsın. Bu soru işaretleri tabiri caizse bize rahatın batmasından doğuyor. İnsanları hakikat arayışına çağırırken kendimiz hakikati bulmak diye bir işe hiç girişmemiş gibi hissediyoruz. Hakikat yolundaki samimiyetimizi sorguluyoruz. Başkalarını hakikat namına sorgulamaya yöneltirken ben kendim ne cüretle onların öğrenmesi gerektiğini düşündüğüm cevapları en başından bildiğimi iddia edebilirim? Ama ben bu meseleye farklı bir açıdan bakıyorum. Hakikati ararken insanların seviyesi bence derece derece. Kimisi bu arayışta 1000 tane tanrıyı 1 tanrıya indirmekle uğraşır, kimisi helali haramı bellemekle, nefsini tezkiye etmekle, ahlakını güzelleştirmekle uğraşır. İbrahim aleyhisselam ile İbrahim oğlu İshak oğlu Yakup oğlu Yusuf aleyhisselam'ın hakikat namına verdikleri mücadele mesela aynı mıydı? Kavminde iman eden tek kişi olan biri ile peygamber oğlu peygamber oğlu peygamber olan biri tabi ki aynı olmaz. Ama birine bakarak diğerini konfor alanından çıkmamakla itham edebilir miyiz? Hakikat arayışımıza başladığımız seviye açısından içine doğduğumuz mirasın katkısı tabi ki büyük ama bu mirası reddedip hakikat arayışını temel seviyeye indirgememizin de bir anlamı yok. Halihazırda içinde bulunduğun seviyeyi kabul edip bunu ileri bir noktaya taşıman gerekir. Müslüman anne babadan doğduysan imanın için Allah'a şükret ve daha karmaşık konulara kafa yor. Çünkü annen baban senin ilk kelimenin Allah olması için uğraşırken bazı insanların 50 yaşında ancak şehadet getirebiliyor olması senin insanlığın tekamülündeki rolünü anlamsızlaştıran bir unsur değil. Konfor alanında değilsin, olamazsın da çünkü dünyanın kendisi rahat etmenin imkansız olduğu bir yer. Senin Müslüman kimliği içindeki hakikat mücadelen de tevhidi arayıp bulmakla uğraşan biri kadar zor.