Selamun aleyküm. Size daha doğrusu mütedeyyin ve aklı başında ama duygusal zekası da asgariden üstte olan bir erkek görüşüne ihtiyacım var, yardımcı olur musunuz? Bir konuda geri vites yapmış olmak sizce gurur kırıcı mıdır? Detaylandırayım, bir aracı başka birini bana tavsiye etti. Ben de "tayinini buraya almayı düşünüyorsa bir görüşelim" dedim. Sonra haftalarca haber gelmedi ve ben de olumsuz olduğunu anladım. Üstünden 2 ay geçince aracı bana dedi ki"bu arada o meselede eşim çocuğa sormuş ve o tayin istemiyormuş, o şehirde kalmayo düşünüyormuş" dedi. Ben de "tahmin etmiştim zaten, hayırlısı nasip" dedim. Sonra aracı işte "nasip bakalım diğer taliplere" gibi lafı kapattı gülümseyerek. Ama şu var ki ben bu "il değiştirmeme" kararımdan vazgeçtim. Yani bahse konu olan beyefendiyi hem beğenmiştim hem mantıklı bulmuştum. Sadece bir mesele vardı, ki o da yaşanacak il meselesi tabi görüşmediğimiz için detaylı tanımıyorum belki huyumuz uymayacak ama yine de görüşüp değerlendirmeliydim diye dövünüyorum. Şimdi baya baya pişmanım. Pişman olma sebebim de 3-4 arkadaşımla yaptığım istişareler. Hepsi gönlün hevesin varsa il e bakma dedi keza siz de böyle bir yanıt vermiştiniz, ve mantıklı bakınca bırakılmayacak hiçbir şey yok gibi geldi yani şu an il değiştirmek mantıklı geliyor. Ama mesele şu ki ben utangaç biriyim. Üstünden 2 ay geçmiş, aracı bana 4 gün önce bu olayı söylemiş konu kapanmış. Aracıyla bir sonrali görüşmem bir ay sonra. O zamana kadar beklerken ya başkasıyla görüşürse vesvesesi var. Aracı ablaya konuyu mesajla telefonla açamam yüz yüze de direkt değil ama lafı dolandırıp söylemeliyim. Ama mesele şu yani böyle birinin başına ileride bu kakılır (doğru kelime?) mı? Yani o kişi bu duruma nasıl bakar? Şunu da düşünüyorum belki aracı fotoğrafımı gösterdi ve çocuk hayır dedi ama ben kırılmayayım diye bana söylenmedi yani bu da olabilir. Velhasıl müşkül durumdayım. Tevekkül ediyorum diyip birkaç haftadır kafam rahatto ama bugün sohbette çaba dan bahsedildi. Bilmiyorum acaba zorlamak mı bu nasibi. Dua istiyorum sizden ve belki kalbinize ilham olunan bir kaç tavsiye bu kardeşinize... Allah razı olsun
Yani il değişmeme işi makul değildi zaten. Ancak tutup hemen apar topar aramaya da gerek yok. Aşırı acele yanlış da anlaşılır. Bir sonraki görüşmenizde söylersiniz aracıya. Söylemekten çekinmeye de gerek yok. Ayıp bir şey değil sonuçta. Lafı dolandırmak falan hiç gerek yok. Aranızda görücü mevzusunu konuşacak kadar samimiyet var demek ki. Kenara çekip ben bir tanışmaya sıcak bakıyorum deyin. Bitti gitti. Gerisi onda. O zamana kadar biri ile görüşürse de hayırlısı buymuş deyip yolunuza bakacaksınız. Bir sonraki sefere tecrübe olur. Ayağa gelen fırsatı reddetmemek açısından. Fotoğrafı gösterdi ama çocuk kabul etmedi kısmı sizi bağlamaz. Eğer öyleyse de başka bahane uydurur reddederler yine. Oraya takılmayın. Başa kakma mevzusuna gelince... Evet başa kakma değil ama bunun sorgusunu yersiniz. Haklı olarak. Kimse bulunduğu şehri bile değiştirmek istemeyen biri ile eş olmak istemez. O durumu aşıp aşmadığınız sorgulanır. İleride tekrar "ben beğenmedim bu şehri döneceğim" der misiniz tereddütü olur. Karşı tarafı bu konuda ikna etmeniz lazım. Bunu kabul edeceksiniz ilk reddin karşılığı olarak. Çünkü haber gittiği an karşıya "E ne değişti ki şimdi?" sorusu akla düşecek. Bunu bekleyin ve normal karşılayın. Hak ettiniz onu. O kadar olur. Rabbim tamamına erdirsin inşallah hızlıca suhuletle hallolur her şey. Olmazsa da nasip deyip geçilir. Takılmayın çok.