Güzelliğin bu kadar ön planda olduğu bu devirde evlenmekten çok korkuyorum. Yani bakıyorum neredeyse yok denecek kusurlarda bir sürü kız var. Ya bi insan da hiç mi çatlak olmaz ya da bir sivilce olmaz ne bileyim işte kaşları en basitinden hep mi düzgün olur tırnakları bakımlı gibi şeyler işte. Çok düzgünler bu sadece bakımdan da değil böyle yani doğuştan düzgünler ben böyle değilim maalesef. Ve bu da beni çok korkutuyor. Diyorum evlendiğim kişi bu kusurlarımı görecek ve beğenmeyecek diye korkuyorum. Ya da işte bu kadar kusursuz güzellikte kızlar varken benimle neden evlensin biri diye?Mesele iyi biri olmakta değil sonuçta güzel biri iyi de olabilir neden olmasın hem güzel hem de iyi ve düzgün biri. Ben olsam hepsi bir arada olanını isterdim sonuçta görsellikte çok şeydir belki her şey değildir ama çok şeydir. Bu arada öyle sadece sanalda gördüğüm kızlar değil bunlar canlı görüyorum. Öyle bir içim dolmuştu da bugün ondan yazdım işte. Niye buraya yazdım onu da bilmiyorum bir an da bir şekilde içimdekini dökmek istedim
Algıda seçicilik o (Algının bozulması ya da) Ortalama insan o kadar güzel ya da yakışıklı değil. Sokaktaki 10 kadından 1 tanesi ve en yi ihtimalle 30 erkekten 1 tanesi güzel-yakışıklı standartlarına uyuyor. Gerisi normal insan. Metroda, otobüste, pazarda... şöyle bir kafanızı kaldırıp bakın insanlara alıcı gözle fark edeceksiniz. Milletin sosyal medya kullanmaktan ve oraya uygun olmaya çalışmaktan ayarı kaçtı, normali unuttu. Dolayısıyla dert etmeyin. Sizin kusurunuz varsa eşinizin de olacak. Kimse mükemmel değil. Ancak mutlu olmak için mükemmellik de şart değil. Yeter ki gönlünüze mukabil bir kalp bulun. Gerisi kolay.