Anonim"Müstağni olmak" demissin ama bunun icinde bir parca kibir yok mu? Sonucta insaniz ve eksiklerimiz ihtiyaclarimiz var. Boyle kimseye eyvallahi olmamak veya asla alan el konumunda olmamak(madden demiyorum), olmamak icin ugrasmak sanki insanın yaratilisina ters. Bazen de zorlanip yardim istemek ve acziyeti kabul etmek iyi degil mi?
Redmaner ·
Aynen öyle. Tamamen kibirden. "Aman kimseye eyvallahım olmasın, kimse bana yardım etmiş olmasın" diyerek kendini kapatmaktan başka bir şey değil. Samimiyeti de kıran bir şey. Dostluğa, yoldaşlığa aykırı. Daha doğal olmak lazım. Hediyeyi kabul etmek lazım ki günü gelince vermeye yüzün olsun. Ancak ben öyle değilim. Maalesef.