AnonimMa'lûmu âliyeniz insanın sözündeki fesâhat, belâgat ve estetik ve içerik zenginliği kişinin bu konudaki kabiliyetinden, bilgisinden ve tecrübesinden kaynaklanır. Fakat bu sözün gönüllere tesiri kişinin iç alemindeki iklimden esinlenir. Örneğin; Siz gül suyu ve gül yağı içseniz ve iç organlarınızı komple gül kokusu istilâ etse.. O anda konuşmaya başlasanız ağzınızdan çıkan bütün sözcükler gül kokmaya başlar. Hatta ısırgan otu deseniz , yaban otu deseniz o sözcükler de mis gibi gül kokusu yayar. Çünkü o sözcükleri telaffuz edip dışarıya üfürdüğünüz nefes baştan aşağı gül kokmaktadır. Bir de bunun tam tersini düşünelim, Benim içimde midemde nahoş kokusu olan bitkiler olsa ve ben saatlerce gül kasideleri okusam hem de çok üstün bir hitabetle güzel kafiyelerle en estetik Gül şiirlerini okuyup terennüm etsem , Yine de nâhoş kokular yayılır etrafa.. Çünkü o güzel cümlelerin üfürüldüğü gönül ikliminden nâhoş esintiler çıkmaktadır. Bundan dolayı bir sözün veya yazının basit veya hikmetli olmasından ziyade hangi gönül ikliminden çıktığı önem arz etmektedir. Menfahı (üfürülme kaynağı) güzel bir hâlet-i rûhiyede ise söz basit ve estetikten uzak olsa bile ruh ondan haz alır. Sözün sûreti basit gibi dursa da hakikati güzel bir kokuya ve etkiye sahiptir. Sözün üfürüldüğü menfah kötü bir iklime sahipse sûreti ne kadar güzel ve parıltılı olsa da hakikati bozuk olduğu için ruh Ondan bir haz alamaz ve sıkılır. Bundan dolayıdır ki her sözün ve her yazının iki ciheti vardır. Bir zahiri tarafı vardır bir de batıni tarafı. Zahiri tarafındaki estetik, düzen , üslup, gramer ; gözü , kulağı etkiler, aklı etkiler ve oradan bir bilgi elde edilir. Batınî tarafında yani sözün sûretinde değil mânâsında saklı olan muhabbet , feyz, nispet gibi güzel kokular veya gaflet, zulmet, şehvet gibi kötü kokular ise kalbi ve ruhu etkiler. Tabii bu muhabbet feyiz nispet gibi güzel kokuları alabilmek için de manevi burnun açık olması gerekir. Mesela tasavvufun temeli olan Sohbet (hakiki ve gerçek sohbet) Bu anlatmış olduğum minvâl üzere cereyân eder. Gönüllerin birbirinin halinden yani iç aleminden etkilenip birbirine benzeşip aynı kokuya bürünmesi hadisesidir sohbet. Yukarıda yapmış olduğum bir benzetme vardı Gül yağı içseniz her sözünüz gül kokar. Çünkü o sözcükleri taşıyan nefesler Gül olmuştur Gül kokusuna bulanmıştır artık. Öyle bir durumda hiçbir şey demeseniz saatlerce sessiz otursanız sözünüz gül koktuğu gibi sükûtunuz da gül kokar. Sizinle aynı ortamda oturup aynı havayı teneffüs eden insanın iç alemine de bu koku bulaşır. Kendisi istese de istemese de bulaşır.. Bu yazıyı sizinle paylaşmamın Temel maksadı şudur ki ; Bu gibi istifadenin olacağı meclislerde veya dijital ortamlarda İnsan bir yazı okurken veya bir meseleyi dinlerken Zahire değil batına odaklanmalıdır.. Çünkü zahirdeki Bilgi başka yerlerden de elde edilebilir.. Ama batında bulunan manevi feyz muhabbet ve Nispet gibi cevherler başka kaynaklardan elde edilemez veya elde edilme imkanı çok zordur..
saka ·
MaşaAllah güzel ifade ettiniz. Rabbim cc kaleminizi ve kelamınızı rızası doğrultusunda kuvvetlendirsin. Teşekkürler