AnonimGeçmiş zamanlarda Usta olmak isteyenler önce çıraklıktan başlardı. Ve Muhakkak bir ustanın tezgahından geçerlerdi yani Şimdiki zamanlarda olduğu gibi internetten kalfalık ustalık tekamülü olmuyordu. Ve o zamanlar bir kişi çocuğunu ustaya çırak olarak verdiği zaman eti senin kemiği benim derdi. Yani Usta onu ezerek içindeki acı suyu dışarı çıkarır tat verirdi.. Önceki yazılarımda bahsettiğim gibi Tıpkı zeytini taşların arasında ezip de asidini çıkarıp Halis yağı diğer tarafa süzer gibi. O zamanlarda Adam çocuğunu ustaya veriyor yetiştirsin diye.. Usta; Elmas ustası Yakut ustası. Usta çocuğun geldiği ilk gün ona Ceviz büyüklüğünde bir Elmas veriyor.. Diyor ki evladım bunu her gün sabahtan akşama kadar bir yıl boyunca avucunda sıkacaksın.. O zamanlar ustaya itiraz hakkı olmadığı gibi söylediği sözün veya buyurduğu işin hikmetini sormak dahi edebe uygun değildi.. Çocuk boynunu büküyor Tamam usta diyor.. Ama zor iş Her gün sabahtan akşama kadar sürekli yumruğunun içinde bir Elmas parçasını sıkıyorsun.. 5-6 ay sonra çocuk daralıyor bunalıyor ben bu işi galiba yapamayacağım diyor.. Biraz daha sabır biraz daha çile Meşakkat derken bir yılı dolduruyor.. Gidiyor diyor ki Usta bugün Tam bir sene doldu.. Ustası diyor ki Tamam evladım bırak avucundaki elması.. Çocuk bırakıyor ve bir rahat nefes alıyor.. Çünkü bir iş normal tabiatına uygun sürede yapılırsa güzeldir iyidir ama haddi Aşan bir süreye uzarsa insana eziyet ve sıkıntı vermeye başlar.. Neyse çocuk rahatlıyor bir nefes alıyor Oh diyor.. Usta diyor ki evladım Şimdi geldik İkinci derse Sana bir Elmas daha vereceğim onu da bir sene sıkacaksın.. Çocuğun biraz morali bozuluyor çünkü çok zor çileli bir iş. Ama ustaya itiraz hakkı olmadığını bildiği için mecburen boynunu büküyor Tamam diyor.. Usta Ikinci bir tane daha veriyor çocuğun eline.. Çocuk alır almaz Bir saniye sonra Elindekini yere atıyor "Usta diyor bu elmas değil"
saka ·
Güzel hikayeymiş