Yüksek başarılara sahip olup hayatta aşamadığı engel olmayan insanların, ne yaparsa yapsın aşamadığı ilk engelde, başka insanların ömürleri boyunca tattığı başarısızlık duygusu ve ego kırılması hakkında ne düşünüyorsunuz?
Hiç kaybetmemiş olmak bir güç değil, aslında büyük bir yoksunluktur. Çünkü insan kazandıklarıyla büyür ama sadece kaybettikleriyle olgunlaşır. Hayatı boyunca hiç tökezlememiş birinin ilk düşüşünde hissettiği o çaresizlik, ona dünyanın kendi etrafında dönmediğini hatırlatan acı ama şifalı bir tokattır. Başarısızlık duygusunu ömür boyu tadan insanlar, fırtınada esnemeyi öğrenen ağaçlar gibidir o yüzden kolay kolay yıkılmazlar. İlk kez yenilen o 'yüksek başarılı' ego ise esnemeyi bilmediği için kırılmaya mahkumdur. Bu durum insanın kendi acizliği ve sınırlarıyla tanışıp nihayet 'insanlaştığı' o kaçınılmaz andır