AnonimHükümetin Aliyev götünün zulmüne sessiz kalması gözümü açtı biraz. Kendimi ukrayna-rusya savaşında harcanan değersiz yığınlar gibi hissetim. Meğer bunların umrunda değilmiş Müslümanların özgürlüğü. Kimse bize “ben para ve makamları ele geçirmek istiyorum, güç ve zenginlik istiyorum, tüm derdim budur” demiyor. Onun yerine kazanana kadar kalbimizin hoşuna gidecek şeyler söylüyorlar. Sürekli ağır propaganda ile bizlerin aklını bulandırıyorlar ve sürü gibi güdüyorlar. Politik çıkar odaklarının kendi şahsi zenginlikleri için birer piyon olmaktan başka bir şey değilmiş aslında bir siyasi partiye taraftar olmak. Kendi bireysel hayatıma kafa yormak, kendi iç dünyamı zenginleştirmek etrafımı güzelleştirmek varken bu kahpeler için üzülmüşüm meğer.
Yahya Jammeh ·
İnsanların bir ideali olur ve onu desteklemeye başlarlar. Fakat belirli bir süre sonra bu sükut-i hayale dönünce insan artık kendi dünyama çekileyim ve bunun üzerinden çabalayalım zihniyetine bürünür. Bu vaziyetini tabi süreç olarak görüyorum. İleride de bir idealin olur fakat bundan farklı olarak kendini merkeze alacak şekilde icra edersin.