AnonimBen psikolog değilim nasihat etmek de değil niyetim ama o bunalımdan çıkmak için önce kendinizi affetmeniz gerekiyor kedinle barışman lazım klasik bir cümle gibi geliyor kulağa ama basit bakmak gerekiyor ondan sonra bu mütedeyyin yaşantı da gelecek. Geçen gün bir video dinledim naçizane tavsiyem sizde dinleyin bu hemen olan bir şey değil ama yaptığınız iş sebebiyle de acı çekmek sizin normaliniz olmuş hem bedenen hem hissel. Neden bu işi seçtiniz onu da merak ettim ileride evleneceğiniz insan içinde çok zor olsa gerek insan sevdiği kişinin acı çektiğini görmek istemez. Yada ben empati yapınca öyle düşündüm farklı da olabilir Allah gönlünüze göre kolaylıkla güzellikle nasip etsin inşaAllah youtu.be/BTTxdikbzrk?si=w7S06c…
Önerileriniz için teşekkür ederim videoyu izledim ama benim ki kendimle barışık olamama durumu değil. Hayatında görüp görebileceğin en öz güvenli insanımdır, kendimi beğeniyorum insanlar beni beğeniyor o yüzden insan ilişkilerinde ve sosyal yaşantımda kaygım yok. Aksine bir komutan gibi öndeyim hep, dövüş mevzusunda bazı şeyler var kendi açımdan açıklayamam. Önceden filmler izleyen, kitaplar okuyan, gezip tozan neşeli bir çocuktum ama o bazı şeyler beni sürükledi ve ağır darbeler aldım. İlgi istemiyorum, insanların neden bunu yapıyorsun demesinden nefret ediyorum. Bunu yapıyorum ve söylemek istemiyorum. Dövüşeceğim zaman sosyal medyaya bile atmak istemiyorum sadece insanlar beni o an izlesinler yeter. Sonrasında yine kendimle baş başa kalacağım. Ben kendimi bu işten alıkoyarsam yaşayamam, yok yani denedim olmuyor uyuşturucu gibi bağımlısıyım