AnonimYüzüme çarpan karı elimle sildikten sonra karşımda küçücük, saçları beyaz bir kız çocuğu vardı. Kıkır kıkır gülüyordu. Yerden aldığı karla tekrar bir kartopu yapan küçük Vespera onu atmak için bana doğru nişan almıştı. -Geliyooooor! Uyarı atışından sonra avuç içim dışa bakacak şekilde yüzüme doğru gelen kartopunu engelledim. Elie çarpan kartopu önce şeklini kaybetti ve dağıldı. Sonra elimde kalan son parçası da yere düştü. Elimden kayıp düşen kar tanelerini izlerken düşüncelere dalmıştım. Sağlıklı, neşe ve eğlence dolu Vespera'yı izliyordum. Fakat bu gerçek değildi. -Rüya olduğunu bildiğin bir durumda sen nasıl davranırdın? +Ah, Kaizel! Nihayet... Sonunda konuştun! Sevinçle üzerime doğru koştu ve bacağıma sarıldı. O an, onun boyunun benim dizime anca geldiğini fark ettim. "Ah, biraz fazla.. Büyüdüm sanırım." Kendi boyum küçüldü ve tek dizim yerde olacak şekilde Vespera'ya sarıldım. Ardından yanımdan geçip giden silüet ile arkama döndüm. Bir yetişkin haline gelmiş Vespera, şatafatlı ve kraliyet süslemeleriyle süslenmiş muntazam güzellikte, lacivertin en güzel tonuna sahip bir kıyafet ile yürüdü ve taştan yapılma, üzerinde kraliyet arması bulunan mor bir şeritin bulunduğu tahtın önünde durdu ve yüzünü bana döndü. Yüz çehresi bir asilzadeyi andırıyordu. Sert bakışı bana yöneldiğinde dostane bir yaklaşımla değişti. Tahtın önünde, yere çakılmış olan üzerinde süslemeler bulunan kılıcı çekti ve bana doğru yürümeye başladı. Yürüyüşünde ve duruşunda bir muntazamlık, bir asalet vardı. Kendi üzerimdeki zırhı ve yerde, dizimin dibinde duran kaskı gördüğümde başımı eğdim. Vespera, kılıcı kaldırdı ve omzumun hizasına getirdi. -Kaizel, kalk! Ayağa kalktım ve doğrudan Vespera'nın yüzüne baktım. Vespera hızlıca bana sarıldı, ne olduğunu anlamamıştım ama aynı şekilde sarılarak karşılık verdim. Ardından gözlerim kapandı... Bilincim tekrar yerine gelir gibi olduğunda bir anlığına son gördüklerimi anlamlandırmaya çalıştım. Taht... Şatafatlı kılıç... Kraliyet arması... küçük bir çocuk ve yetişkin olan Vespera... Bunlara dair hiçbir şey bilmiyordum, daha önce görmediğim ve bilmediğim şeylerdi. Bir anlık bu düşünceler zihnimde geçtikten sonra derin bir nefes alma sesiyle gözlerimi açtım. Çok şiddetli bir kar fırtınasının ortasında, iki kolumun arasında muazzam bir hastalıkla baş eden ve karnındaki yarası tekrar kanamaya başlamış olan Vespera bulunuyordu. Elyile üzerimdeki kürkü sıkıca tutuyordu. -Soğuk... Soğuk... So... Bulunduğum durum bir kabustan beterdi... Sonra aklıma geldi: -Bu anıyı hatırlıyorum. Evet, şu an bir rüyanın, daha doğrusu bir kabusun içindeyim. Yaptığım şeyi tekrarlasam sorun çözülür, değil mi? Üzerimdeki kürkü çıkardım ve Vesperaya biraz kaba ve üstünkörü bir şekilde olsa da giydirdim. Kendi vücudumun sıcaklığını arttırdım. Sonra, önümdeki dağın tepesinden beni izleyen devasa boyutta, bembeyaz bir kürke, gökteki bulutları delip geçen ve yüzünü gizleyen boynuzlara sahip geyik benzeri yaratığı fark ettim.
victoria ·
bu kaizelin özel bir gücü falan mı vardi teşekkür ederim