Anonimuzun yıllar dostluk kurduğun ama biten bir dostluk/arkadaşlığın oldu mu? insan ilişkileri konusunda çok beceriksizim duygularım ile karar verince üzülüyorum mantığımı kullanınca da çok keskin oluyorum. sen kendini bu konuda nasıl geliştirdin içinde nasıl bir terazin var?
oldu ya. kavga gürültüyle biten de oldu sessiz sedasız karşı tarafın kendi kendine bitirmesiyle de oldu. ya ben genelde hayatıma insan almak konusunda çok seçiciyim, yıllar geçtikçe de bu seçicilik hep daha da ilerledi. bu bitenler de daha ergen yaşlarımda hayatıma aldığım insanlardı. tartışma şu bu insanlar arasında ilişki çeşidi fark etmeden hep olabilir ama bende bi çeşit eşik var, içimde. bu eşiğin aşıldığını hissettiğimde de kopup gidiyor o kişi benim için. ama hani öyle çok kolay bi eşik de değil aşması, çünkü dediğim gibi hayatıma birini dahil etmek zaten zor bir şey benim için bu eşik deee hangi durumlarda aşılıyor dersek sanırım daha çok karşıdakinin bana karşı bi iyi niyeti kalmadığını ya da bana karşı saygısızlık yaptığını hissettiğimde oluyor aklıma geldiği kadarıyla. tabii bunlar "basit saygısızlıklar" falan değil. bunlara ek olarak eskiden daha çok tahammülüm vardı ama insanların iletişimden kaçması, "ne oldu" diye defalarca sormama rağmen "bi şey yok" şeklinde cevaplar verip saçma sapan tavır koyması ve hani iletişim yolunu tıkaması, TELEPATİ yoluyla anlaşılmayı beklemeleri de çok yoruyor artık. ki zaten bu duruma da saygısızlık denilebilir yine. böyle kişilerle de iletişimi zorlamıyorum daha fazla, en son bitenlerden biri böyle bitmişti mesela kendi kendine