AnonimAbi sence birini sevdiğimizi nasıl anlarız? Senin sevgi tanımın ne merak ettim.
dshkjsdjhsj biraz zor yerden ve damardan geldi soru bu kez. ya sevgi konusunda ben çok uzun zaman boyunca çok sıkıntı çektim diyebilirim. "acaba gerçekten sevdiğim tek bir insan var mı" diye sorduğum bile çok oldu kendime. çünkü bazen öyle bi hal içerisine giriyordum ki ciddi anlamda içimde kalbe dair tek bir kırıntı yokmuş gibi hissediyordum. hani bomboş böyle. hayatımdaki hiç kimse var olmasa da olur vs. ve böyle şeyleri düşündükçe ve üzerine gittikçe de insanın içinde daha da büyük bi boşluk açılıyo ve her şey daha da kötü hale geliyo (son yıllarda bu meseleyi iyice aştım diyebilirim gerçi şükür ama ) fakat aslında seviyordum. seviyor olmalıydım yani bunu da biliyordum. çünkü sevdiğim insanlar üzülünce ben de üzülüyordum, onların canı yanınca onların canını yakanların canlarını yakmak istiyordum. onlarla beraber zaman geçirmeyi, onları dinlemeyi ve onlara bir şeyler anlatmayı seviyordum. tüm bunlara bakınca onları seviyor olmalıydım evet. buna sevgi denilmeli diyordum kendi kendime ama hani sevgi deyince insanların aklında genelde bi şey canlanır ya böyle işte kalbi sıcacık eder doldurur falan. bunu hissetmek benim için hep çok zor oldu, maalesef. "birini sevdiğimi nasıl anlarım"a bunları söyleyebilirim işte sanırım. o kişi için vaktimi vermek bana israf gibi hissettirmiyorsa ve güzel bir vakit geçirdiğimi düşünüyorsam, onunla beraber sevinip üzülebiliyorsam, genel anlamda bir şeyler paylaşmayı seviyorsam ve zarar görmemesini istiyorsam o kişiyi seviyorumdur diyebilirim. fakat bu sevginin illa sürekli olarak çok yoğun bi şekilde hissedilmesine de gerek yok bence. günün sonunda benim geldiğim yer biraz daha özetle şey oldu, "yanlarında olmaktan rahatsız olmadığım ve huzurlu hissettiğim insanlar sevdiğim insanlardır" şeklinde