zeynep@herzensfrieden
Anonimkabullenmem çok uzun sürer ama başka çare var mı...
Anonimevet yok gibi peki sonrasında vazgeçme, içine kapanma, duygusal tükenme, bir daha aynı beklentiye girmeme, fedakarlıkların karşılığını alamama sonrası derin üzüntü ve hayal kırıklığı, öğrenilmiş çaresizlik, her şey için çabalama inancının azalması durumlarından hangileriyle ne şekilde karşılaştın'
bu kadar nokta atışı yazınca sende çok spesifik yaşanmış bi mesele var gibi hissettim doğru mu? hepsiyle karşılaştım zaten insan kaybını yas gibi hissediyorum, boşluğu çok büyük oluyor kendimi kolay açamamamın sebebi de bu
Anonimspesifik yaşanmışlıklar elbetteki var da hepsi yaşadıklarımın sonucunda olan durumlar değil bazılarını hissetmesem bile empati çevre deneyimleri ve muhakeme sonucunda çıkarabiliyorum her yönüyle empatiyi çok sık yaparım keza kendimi birçok konuda eleştirerek hatalarımı anlamaya çalışıp ve aynı zamanda karşı tarafların duygularını da anlayarak iki taraflı sonuçlar çok çıkarırım yani tek başna yaşanmışlık demek çok sığ kalır çok yönlü düşünmenin soncunda varıyorum bu duygulara...
empati yapmak, hatalarını anlamak güzel de anladıktan sonra davranışını değiştiriyor musun bu karşıya nasıl yansıyor bu da önemli... alışkanlıklarımızı huylarımızı değiştirmek çok zor genel olarak
Anonime tabi hem de severek değiştirim bunu bir yük olarak değil aksine kırılma üzülme sonrası karşı tarafta bırakılabilecek olumsuzlukların etkisinin bana da negatif etki edeceğinden bunu bir asli bir sorumluluk olarak bilirim özür dilerim gönlünü almak için elimden ne geliyosa yaparım hatalı olduğum konuların sonuna kadar tüm derinlikleriyle ortaya konup konuşulmasından yanayım her zaman bir de bu hatalarımı fark edip değiştirme gayretinde bulunmam karşı tarafta hep pozitif etki bırakır sonuçta anlaşıldığının ve buna karşın bir çabaya girildiğini görüyor'
pozitif etki bırakıyorsa ne mutlu çevrendekilere o zaman
Anonimdavranışlarını değiştirmeyen ya hatasını kabulleneceği değiştireceği kadar karşı taraftan karşılık almıyodur yani pozitif anlamda ya da sevmiyo da olabilr hani bunun için gayret çabasına girmeye gerek duymuyodue bir de insan çok sevdiği için birçok şey yapabilir kendinden de ödün verir fedakarlık da yapar çabada sınır tanımaz
anlamadım
Anonimdavranışlarının olumsuz sonucunu hatasını kabullenmeyen ve gönül almak için çabalamayan kişi ya karşı taraftan bu çabaların karşılığını alacağı kadar pozitif şeyler beklemiyodur yani değmeyeceğini düşünerek çabalamaya girişmiyodur ya da basbaya sevmiyodur zaten bir insan çok sevdiğine ve birçok özelliğine huyuna kalbine niyetine davranışlarına hayran olan birisine ister istemez çaba ve gayret içinde olur güç ego ve haklılık savaşına girmeden yeri gelir kendinden de ödün verip fedakarlıklar yapar çünkü bu insanın amacı karşıdakin mutluluğu ve huzuruna odaklıdır hiç öyle egosuyla haklı çıkmakmış güç savaşına girmekmiş bunların lafı olmaz aslolan ortak huzur ve sevdiğinin mutluluğu
sevgiyi fedakarlık ve çaba üzerinden yorumlamak ne kadar doğru bilmiyorum. romantik ilişki bağlamında konuştuğumuzu varsayıyorum, bazı hassas konuşarda o çabayı zaten gerekli kılmayacak bir özenin en başından kendiliğinden var olması, bunun otomatik olarak içten gelmesi gerekiyor. tabiki herkes ilişkide hatalar yapar, ama bazı hatalar sonradan telafi edilemiyor maalesef. sevginin davranışlara yansıması için her defasında bir kırgınlık yaşanmasını mı beklicez o zaman? mesela biri aldattı, karşı taraf affetti diyelim. aldatan kişinin sonrasında göstereceği çaba ve fedakarlık tabiki kıymetlidir ama bu aldatmadan önce var olması gereken sadakat ve özenin yerini tutar mı..,,
Bu sohbet sadece okunabilir
Takip soruları, zeynep yanıtlayınca burada görünür.
