Anonimbenzer konuyu aşmak için uğraşıyorum ben de ama bir yerde tıkanıyor, bu tamamen kişinin içinden gelen ve rol yapılamayacak bir şey. insan ilişkilerini hassas yapan şey de sanırım içimizdeki gerçek hisle ilgili ne kadar iyi rol yapan biri de olsak gerçeği örtemiyor olmak. kimseden de beklemiyorum beni kendi halime bırakın ve özgürce uzak duruş sergileyeyim diyorum sonra beni kimsenin bir şeye zorlamadığını kendi kendime yaptığımın doğru olmadığıyla ilgili acaba mı soruları taşıdığımı fark ediyorum sonsuz bir döngü başlıyor. bize gitmeyene gitmek evet çok yeterli ve özet bir erdem ama orada da farklı şeyler devreye giriyor (farklı şey dediğim de dümdüz hiçbir şeysiz nefs aslında) herkes ona gidiyor ve benden gelecek iyi'ye ihtiyacı yok zaten uzak olsun şeklinde normal olana karşı bile çok çok sinsiden bir öfke bile oluyor. hasılı saçma miktarda uzattım ama bazı şeyleri aşma konusunda senin kadar adım ilerleyebilmiş değilim sanırım, nedir nasıldır bunu bi tık daha bile olsa aşmanın yolu ya çok çok spesifik cımbızlanmış bir konu üzerinden besbinondokuz harf döşeme oldu prdn
Mehmett ·
Mesela bu düşünce bana da sık² geliyor, "benden gelecek iyi'ye ihtiyacı yok zaten" düşüncesi. Ama orda olay iyilikten ziyade senin aslında şöyle bi görünmenin, varlığının bile yetiyor olması, yani maksat ters bir şey demesinler, hiç gitmedi demesinler. Gibi