Anonymousİnsan Allahu teâlâ'dan onlarca nimet istemektedir ki zaten kulluğun gereği budur. El-Mün'ım ismi şerifinin tecellisine muhatap olmak için insan Allahu Teala'dan bildiği bilmediği tüm nimetleri talep edip istemelidir. Kullardan bir şeyi üst üste çok istersen sana kızar. Allahu Teâlâ'dan bir şeyi çok istemezsen sana kızar. Nimetlerin en büyüğü imandır Sonra, Ümmedi Muhammed'den ﷺ olmaktır. Sonrasında Allahü Teala'nın marifetini ve muhabbetini elde edebileceğin marifet ve muhabbet sarayının kapısını bulmaktır. Âfiyet çok büyük nimettir Vs. Bütün bu nimetlerden maksat da O'nun rızasını elde etmek Ve Cennetine kavuşarak Cemâlullah ile müşerref ve mütelezziz olmaktır. Buradan öteye başka bir yol ve başka bir gaye yoktur. Rızâsı Marifeti Muhabbeti Cenneti Cemâli.. Tabii bu nimetlere ulaşabilmek için köprü olan dünyevi nimetler de çok önemli Nimeti isterken de 5 safhası ile birlikte istemek işin mantığı ve hikmeti gereğidir. 1- Nimeti Aramayı istemek 2- Nimeti Bulmayı istemek 3- Nimeti muhafaza etmeyi istemek 4- Nimetten istifâde etmeyi istemek 5- Nimetten başkalarını da istifade ettirmeyi istemek. Şu anda Topkapı Sarayı'nda teşhir edilen Kaşıkçı Elması 86 Karat çok kıymetli paha biçilmez bir elmastır. Saraya gelip bu şekilde milletin istifadesine sunulması da şöyle olmuştur. Osmanlı dönemi yaklaşık 1700'lü yıllar civarında, Bir hurdacı İstanbul Fatih Eğrikapı çöplüğünde dolaşırken bir cam parçası buluyor. Bakıyor eviriyor çeviriyor ama buna pek bir anlam veremiyor herhalde bir camın kırılmış parçasıdır belki bir kavanozun kırılmış dibidir diye düşünüyor ve eğrikapı çöplüğünün karşısındaki tahta kaşık satan esnafa götürüp bunu gösteriyor. Kaşıkçı alıp bakıyor inceliyor O da çok fazla bir kıymet veremiyor belki hurdacıdan biraz daha fazla bir şey anlıyor ve diyor ki 3 tahta kaşığa bunu senden alayım. Ve hurdacı o parçayı kaşıkçıya 3 tahta kaşık karşılığında satıyor. Tahta kaşık satan esnaf bunu alıyor Kapalıçarşı'da tanıdığı Kuyumculuk yapan 2 kardeşe götürüyor. Onlar da bakıp inceliyorlar Tabii ki onlar tahta kaşık satan esnaftan daha fazla değer veriyorlar kendilerince. Ve bunu 100 akçeye satın alırız diyorlar. Esnaf o parçayı iki kuyumcu kardeşe 100 akçeye satıyor. Fakat bunlar bu parçayı inceledikçe bunun çok kıymetli bir cevher olduğunu anlamaya başlıyorlar. Ve öyle bir hal oluyor ki aralarında artık tartışma ve anlaşmazlık çıkıyor bunu paylaşamaz hale geliyorlar. Bunu haber alan kuyumcular çarşısı reisi; Bu durumu saraya Köprülü Fazıl Ahmet Paşa'ya bildiriyor ve Paşa kuyumcular çarşısına gelip o iki kardeşe 100 altın vererek onlardan bu parçayı satın alıyor ve o da padişah 4.Mehmet'e götürüyor. Ve 4 Mehmet bu parçayı güzelce Mücevher ustasına işleterek alıyor ve sarayında Hem kendisi seyredip istifade ediyor hem de teşhir ederek halkın istifadesine sunuyor 》》》
Sizin bu kıymetli izahatınızı okurken, zihnimde eskilerin anlattığı o meşhur hasbihâl hikayesi canlandı: Derler ki, iki derviş yolda yürürken biri sürekli hakikatten, kelamın inceliklerinden ve sırlardan bahsedermiş. Diğeri ise sadece sükutla dinlermiş. Günler sonra anlatan derviş durmuş ve 'Yahu, hiç sesin çıkmıyor, yoksa beni dinlemiyor musun?' diye sormuş. Dinleyen derviş tebessüm etmiş ve demiş ki: 'Seni öyle güzel ve öyle hayranlıkla dinliyorum ki; heybenden çıkardığın o incileri seyretmekten, benim heybemde de bu incilere denk düşecek birkaç mücevher var mı diye bakmaya fırsat bulamıyorum. Oysa ben bu yolu seninle karşılıklı yüklenelim, adımlarımız bir kelam ortaklığıyla dengelensin istemiştim...' Meselenin bir diğer yüzünü de bir saz ustası şöyle şerh eder: Usta neyzen, bir gün çölde kendi kendine en derin nağmeleri üfler, perdeler arasında adeta ruhunu eritirmiş. O sırada oradan geçen bir arif durmuş ve onu izlemeye başlamış. Neyzen, sanatının hayranlıkla izlendiğini görünce daha da coşmuş, saatlerce üflemiş. Nihayet nefesi kesilip durduğunda, arifin ona sadece hüzünle baktığını görmüş. 'Efendim' demiş neyzen, 'Nağmelerim ruhunuza erişmedi mi?' Arif başını sallamış: 'Sesin ve nefesin muazzamdı evlat. Lakin sen rüzgarı sadece kendi içine üfledin ve çöle bıraktın. Oysa hakiki meşk, senin üflediğin o nefesin karşıdaki gönül perdesine çarpıp sana yeni bir seda olarak geri dönmesiyle başlar. Aksi halde ney sadece kendi sesine aşık bir tahta parçasından ibaret kalır...' Zihne ve geceye bıraktığınız bu kıymetli mihenk taşları için teşekkür ederim selam ve dua ile..