AnonimBir süredir düzenimi oluşturmak için koşturuyorum. Mesleğim olmadığı halde farklı iş görüşmelerine gidiyorum ve olumsuz oluyor. Benim beğenmediğim vs de oluyor ancak bir düzen oluşturamadığım için çok geriliyorum. Annem "acele etme beklemen gerekiyor" diyor ama artık ne kadar bekleyebiliriz ki ? Bu döngüler beni çok yormaya başladı. Meşguliyet gerçekten bir şifa bunu biliyorum. Artık insanlar size boş duruyormuşsunuz gibi bakıyor ama içerde ne olduğundan kimsenin haberi yok 🥀
Olaya "insanlar, akrabalar, komşular, elalem" olarak baktığımız için durum daha da çekilmez oluyor. Aklıma geldi "ne yapacağım ben benimle?" diyor ya, acaba kendimize en büyük eziyeti biz yapıyor olabilir miyiz? (yok canımm estağfurullah:') Sorun şu ki bizi yine biz hor görüyoruz. Aramakla bulunmaz ama bulanlar da arayanlardır amenna, fakat nasibe koşarken nasibin de bize doğru gelmekte olduğuna yeterince inanmadığımızdan çok fazla telaş ediyoruz. Siz görüşmeler yapıyor, oradan oraya nasibinizi kovalıyormuşsunuz ki bu çabaya rağmen olmayana şer odaklı bakmayın derim çünkü muhakkak olmamasında da bir hayır vardır. Biz hele bir niyet edelim, sabredelim bir de en önemlisi olana da şükredelim gerisi gelecektir. Anneniz haklı, her güzel şey vaktini bekler. Nasip öyle bir şey ki varacağı durağı hiç kaçırmaz. Onun için biraz daha akışına bırakmakta fayda var. İnşallah Rabbim çabalarınızı helâl rızık, daimi mutluluk ve iki cihan saadetiyle taçlandırsın.🤲🌹