AnonimEğer tanımadan seviyorsa insan yanılır ancak tanıyıp ahlakına tanık olduktan sonra eğer kötüyse o güzel yüz gönüle de göze de hoş gelmiyor ki bunları her türlü ilişkimizde yaşadık. Bence bu durumu biraz da akıllı kadınlar yönetebiliyor, kendine güvenen ve risk alabilen kadınlar. Erkekler ise görüntü olarak tatmin etsin ahlakını ben tamamlarım diyorlar ama maalesef öyle olmuyor. Bunun yanında artık erkeklerde bu kişi hem karım olsun hem çocuğumun annesi olsun diye düşünmüyor. Ahlaken ve yüz güzelliği olarak hoş bulsa bile çalışmıyorsa o kıza meyletmiyor bu çok maddeci bir bakış açısı. (Herkes geçim derdi diyebilir ancak bir daha öyle uygun kişilere rastlanılması da zor oluyor.) Mehir vermek zor geliyor (nedense, bunun kıymetini ve nedenini Allah'ın neden böyle bir şeye müsaade ettiğini bizler biliyoruz) ancak kadının çalışması durumuna karışılıyor ve onun özgürlüğüne bırakılmıyor. Bu bir ticaret değil midir? Hem de tek taraflı?
Bence çok doğru ve nokta atışı bir yorum yaptınız. Ticaret mantığı ile girilen yolda ise bu evlilikler uzun ömürlü olmuyor ya da ceremesini muhakkak çocuk çekiyor. İmkânlar dahilinde adımlar atılmalı ve istekler de makûl olmalı ki belki hayırla başlanacak bir hikâye yerini borç kavgalarına bırakmasın. Öte yandan dinen kadına hak olan bu duruma imkanı olan beylerin karşı çıkması hoş değil. Bir de çalışmayan hanımlara çekilen rest var ki onu da en güzel siz dile getirdiniz. Yozlaşma mı bu, prensesleşme, sosyal çürüme, rızık kaygısı ya da kredi kartı limiti düşük olunca aile reisi olacak cesarete sahip olamamak mı ne bu? Sosyologlar buna da bi el atsınlar lütfen. Bir bahis erkeklerdeki bu dişileşmeyi de beslenmeye bağlıyordu örneğin sürekli tavuk yemek gibi.. Kik bilir temelinde neler var da buna evrildi insanlık. Yeterince acayip bir çağken artık daha da acayipleşen insan ilişkilerimiz var maalesef.. Ne diyelim, hayrolsun.