AnonimGerçek manada aklımı ve kalbimi okuyan biri demiş, ne tanıdık bir his, uzun zaman önce benzer bir hikayeyi ben de yaşamıştım. İnsanlar sohbet ederken çayını soğutan insanları özlüyor galiba. Ben o kişiyi değilse de o hissi özledim. 🌸 yazdıklarınıza denk geldiklerimi okuyorum ve çok nahif/naif hangisi doğru olur bilmem ama incesiniz, çok hoşuma gidiyor bence blog vs açmalısınız🤭
"İnsanlar sohbet ederken çayını soğutan insanları özlüyor." Ne güzel tarif etmişsiniz.🌸 Çay karşı taraf da soğutuyorsa soğuk içmeye değiyor bence. Öte yandan bazen tüm koşulları oluşturup duygularımızı altın tepside sunduğumuz insanlara bir hikmetleri varmış gibi davrandığımızı düşünmüyor musunuz siz de? Aklımızı ve kalbimizi okuyorsa da o kitabı biz yazmadık mı aslında? O rafa da biz dizdik ki ulaşılabilsin hattâ. Bilemiyorum, dinonozların nesli tükendi ve bu bile hüzünlenmek için yeterliyken neslinin kıymetini bilmeyen en nankör türe kafa yoruyoruz. Yine de o hissi her an yaşatıp özlememize fırsat vermeyecek birileri nasip olur belki ne dersiniz?🌌 Bu arada şahsıma söyledikleriniz beni utandırmakla birlikte mutlu etti, beğenmenize çok sevindim. Blog konusunda cesaretlendirmeyin lütfen zaten ukte kalan bir durum. :) Belki daha sık yazdığım dönemler yeniden gelirse inşallah diyeyim.🌸