AnonimSevmek ve sevilmek esasen kendini tanımayı ve kabullenmeyi gerektiren eylemler bence her şeyden önce, Erich Fromm sevme sanatı kitabında şöyle der: İnsanın sevme kapasitesi, kendini tanıma kapasitesiyle sınırlıdır.
Çağla ·
Sevme kısmına uyuyor fakat sevilme kısmını kestiremiyor, engelleyemiyor, azaltıp çoğaltamıyorsunuz. Yani eksik kalan bir nokta olarak kendini tanıyıp kabullenmiş bir birey de olsanız gün sonunda pekâlâ hayal kırıklığına uğrayabiliyorsunuz ve bu iradeniz dışı olabiliyor. Kendini tanımış ve kabul etmişseniz faydası şu ki, durumu erken idrak edip nerede bağlanmanız ya da bırakmanız gerektiğini biliyor, dozajı aşmıyorsunuz. Kitap hep aklımda fakat bir türlü nasip olmadı.