Anonim · 1 yıl

Konfüçyüs’ün sözünde ki serzeniş: İnsanlar güzel bir yüzü överken, güzel bir ahlakı aynı iştahla dile getirmiyor. Halbuki güzel ahlak, yalnızca bireysel değil toplumsal huzurun da temelidir. Ama ne yazık ki, zahiri olana duyulan hayranlık bâtını olana duyulan saygıyı çoğu zaman gölgeliyor. Mehir atışmaları da aslında bu zihniyetin uzantısı gibi: Simgesel değeri olan bir şeyi, statü göstergesine çeviriyoruz. Oysa mehir, kadına bir değer biçme aracı değil; bir güvence, bir incelik niyetiyle düşünülmeli. belki de şu soruyu sormalıyız: Biz ne zaman bir insanın vicdanına, dürüstlüğüne, sadakatine "ne kadar eder?" diye bakmayı öğrendik?🥹

Çağla · yanıtladı · 1 yıl

Acı bir haklılık var paragrafta. Söyledikleriniz konuyu özetler nitelikte. Ve ne yazık ki öyle, bu hayranlığın gölgesi de gün geçtikçe büyüyor. Yürüyen ego yığınlarıyız artık. Oysa: -Ne kadar eder? +İki metre mezar kadar..