Sorunuza cevap olarak şunu söyleyebilirim; günümüzde çoğu ilişki duygu üzerine değil de ticaret üzerine ilerliyor gibi ve bu durumda aşk, sevgi ve ilişkiler ikinci planda kalıyor. Sizi bir iş ortağı değil de hayat arkadaşı olarak görüyorsa ve size fazlalık gibi hissettirmiyor varlığınızdan ötürü mutluluk duyuyorsa dahası size saygısını hissediyorsanız, evet şans verilebilir. Kime gerçekten güvenip bir ilişkiye başlamalıyız konusuna gelince; sizinle her anlamda paylaşımda bulunabilen, size karşı cömert olan ve fikirlerinizi önemseyen biriyle ancak bir yola çıkabilirsiniz. Buradaki "cömert olmayı" tanımlayacak olursak; her anlamda maddi ve manevi, hediye olarak, paylaşım olarak ki buna mutluluğun yanında kararsızlığı ve hüznü de dahil etmeliyiz. Bu da zaten temel kurallarınızı konuşup onayladığınız bir ilişkide olabilir. Son zamanlarda biten evliliklere ve ilişkilere göz attığımız zaman bizi karşılayan şey "paylaşımsızlık" oluyor. Nasıl yapıyorlar bilmiyorum ama galiba insanlar yalnız kalmaktan korktukları için dertlerini ve mutluluklarını bile anlatamadıkları kişilerle beraber oluyor ki buna asla değmez. Güvenmek kısmı ise işte burası çok zor Çağla Hanım :) ama hayatını size açmışsa bir kere bile şüphede kalmadıysanız, kaygılı hissetmediyseniz doğru kişidir. Çünkü hislerimiz bizi pek yanıltmıyor bu konuda. "Aldanmak; sen beni aldattın sanma ben sana aldandım" diye bir dize mi vardı sanki :)) aşk birazda gönülden aldanmaktır. Pişman olmadan seve seve aldanmayı istiyorum 🥲 Onu ben kendime şöyle açıklıyorum, acele etmeyerek. Benim bir acelem yok evlenmek için, yüzük takmak için ya da başka şeyler.. O heyecanın geçip yerine huzuru mu yoksa korkuyu mu bırakacağını beklemelisiniz. Eğer o kişiyle bir adım atmaktan korkuyor, bir fikrinizi açıkça söylemekten çekiniyor ve ondan bir şeyler saklamak istiyorsanız (tartışma çıkacak ve sizi kıracak korkusuyla) işte bu yanlış bir ilişkidir. Ve şunu da unutmamalı kızlarımız tanışmak ve hatta yüzük takmak (bu süreçte kadinalr çok fazla kandırılıyor) her şeyi bitirmez. Babalarımız gibi; bu taşı sıksa suyunu çıkarır ama yine de beni ele-güne muhtaç etmez diyebileceğiniz adamlara şans verin.
Çağla · yanıtladı
Öncelikle sorumu dikkate alıp bu kadar güzel ve detaylıca açıkladığınız için müteşekkirim. Henüz kimseye bir şey hissetmediğimiz şu dönemde gelecek adına zırh ve kılavuz misali saklanası bir yazı olmuş. Günümüzün değişen rollerinden, hırpalanan samimiyetinden, caydıran imkânlarından geçip, gerçek aşka varabilirsek şayet bir gün, açıp bir daha okuyacağım. "Pişman olmadan seve seve aldanabileceğimiz" güzel birer hikâye diliyorum hem size, hem bana, cümlemize..🌻 🥲 (ayrıca bu kalemin fikirlerini tüm linklere bekliyorum🙈)