AnonimŞimdi diyelim ki gerçek aşkı bulmuşsun. Ama öyle böyle değil. Yeryüzünde ondan daha iyi bir insan olmadığına kanîsin. Buraya peygamberlerden sonra diye ekleyelim yine biz. Aranızda hiçbir şekilde ve anlamda uyumsuzluk yok, her şey öylesine yerli yerinde. Ama bir gün bir şey öğreniyorsun: bu arkadaşın kayısıya ciddi şekilde tiki varmış. Kayısı yemeyi bırak adını dahi söyleyemiyor, kayısının bulunduğu yerden ne olursa olsun kaçıp gitmek istiyormuş. Bir süre sonra iş ya kayısı ya ben'e kadar varmış. Sen hangisini seçerdin?
Merhaba kayısı örneği ile objektif düşünmemi zorlaştıran koca yürekli muhatap :) Öncelikle şunu merak ediyorum; her şey yerli yerine gelene kadar bu durum nasıl gözden kaçmış olabilir? Yani eğer bir iletişim kurulmuş ise illaki taraflar sevdiklerini, sevmediklerini, sevmek istediklerini ve asla sevemeyecekleri şeyleri ortaya dökmüş olmalılar. Kayısıyı sevmeyen bunu bir süre belli etmemiş diye anladım ben. Kendine göre sebepleri vardır tabii bilemeyiz. Öte yandan dünyada bir ikizini bulmak çok nadir rastlanan bir şey. Bu derece bir uyum yakalamak günümüzde ya çok kısa sürüyor ya da sanmak ile başlayıp hayal kırıklığı yaşatabiliyor. İki taraf da bu uyum konusunda aşkta, sevgide, saygıda hemfikir ise ortak nokta illaki bulunur bence. Ama kayısıyı sevene de bir sormak lazım şimdi onu oraya bağlayan şeyler neler diye. Eminim en az sevmeyen kadar geçerli sebepleri vardır. Soru zor, cevabı yaşamadan veremem ama çok aşıksa, mantığında ve kalbinde terazi tutarlı ise, hayallerine, mesleğine vs düzenine aşırı ters değilse ve o kişinin doğru kişi olduğuna yüreği onay vermişse, bazen insan taviz verebilir gibi geliyor.