Anonimİyi akşamlar :) size bir konuda danışmak istedim çünkü okuduğum cevaplara göre empati yeteneği yüksek olan birisiniz. Benim bir arkadaşlığımı bitirmem gerekiyor ama bir türlü mesaj atıp mi bitirmeliyim yoksa yavaş yavaş mı tüketmeli kendini bilemiyorum. Öyle ki arkadaşıma kendimle ilgili bir şeyi sorun dert ya da keyif aldığım herhangi bir şeyi söylediğim zaman "aman onu boşver bak bu var" diyerek hem önemsemediğini gösteriyor hem de sadece onunla ilgilenilmesini istiyor. Bu durum beni çok yordu. Bazı insanlar vardır ya sizi sadece çöplük olarak görüp sadece atmaları gereken negatif dusunleri bırakıp gidenler tıpkı o şekil, maalesef bir yilin sonunda fark ettim.
İyi akşamlar, estağfurullah. Öncelikle bu kişiyle çok çok yakınsanız açık ve net konuşmanız gerektiğini düşünüyorum. Bir süre önce eski yakın bir arkadaşıma "herkesle ilişkimizi geleceğe taşımak zorunda değiliz" deyip anlamasını ve uzaklaşmasını beklemiştim. Zaten hissel olarak bunu yansıtıyoruz ister istemez. Çok geçmeden arayıp sormayı bırakmıştı. Sormuyordu da aslında sizin dediğiniz gibi bu bir tatmindi. Ha, biz kusursuz muyuz? Elbette hayır. Bazen aynı konumda olup iyiyi ve kötüyü gözümüz bir şeyi görmez bir biçimde heyecanla anlatırken muhakkak hazırlıksız yakalanıyoruz çünkü insanız. Burada şunu demek istiyorum öyle anlardan sonra fark ettiğim de oluyor, acaba onu sıktım mı, bunalttım mı dertlerimle, artık yazmasam mı sorunumu, onu sordum mu, iyi miydi vs.. Bu noktada muhatabınız kasıtlı mı yapıyor, bilmeden mi onu da iyi analiz edin derim. Sevdiğiniz insanları bazen de uyarmak istersiniz çünkü. Sonra artık altın kuralı uygulayıp sevdiğimiz yere samimiyet demirlerini atıp, sevmediğimiz ve ait hissetmediğimiz yere ise veda etmeyi bilmeliyiz. Çünkü kırmamaya çalışarak kendimizden daha çok şey kaybediyoruz, örneğin tahammül, güven, sabır, samimiyet gibi gibi.. Hissetmiyorsanız bitmiştir, yolunuza gitmeli ve yollarına veda etmelisiniz.