Valla ne anlatılır bilmiyorum, ama twitter, insanın kendini anlatma isteğini karşılıyor buju anladım, anlatacak biri olmadığında:) biri yazmıştı mahremiyet algımız bozuldu diye. İşte herr şeyi de anlatırken bazen bu sınırı kaçırdığımı fark ettim, benim gibi olanlara öz farkındalık olur belki, anlaşılmak isterken kendimizdeki özü ayan etmek üzücü. Allah dengeyi bulmayı nasip etsin
Bence bizlerin hislerini de dile getirmişsiniz. Amin diyorum. Dengeyi ve dengini.. Ki mahremi, kalbini, fikrini, zikrini anlattığında duvara çarpmasın. Hepimiz bunu ara ara yapıyoruz ki hep söylüyorum dozu kaçırıyor olsak da burası güzel kullanıldığında çok kıymetli bir iletişim ağına dönüşüyor, bazen dönüştürüyor, güzellikler katıp bilgilendirebiliyor. Dozu ayarlamak şartıyla tabii, yoksa bazen benim gibi tüm derdinizi döküp de pişman olabiliyorsunuz:)